Ένα κόμμα που είχε πρότυπο και στόχο τον Αλέξη Τσίπρα

Η νεανική φρεσκάδα του Αλέξη Τσίπρα αποτέλεσε ώθηση για τη ΝΔ να αναζητήσει αρχηγό με βάση δύο κριτήρια: την απήχηση στις νεώτερες γενιές και στον κεντρώο χώρο. Έπρεπε να βρεθεί επειγόντως ένας «Τσίπρας της Νέας Δημοκρατίας» για να κερδίσει ξανά τον μεσαίο χώρο και να οδηγήσει ξανά το κόμμα στην εξουσία. Από την μία, ακόμα και σύμφωνα με την λογική αν το δει κανείς δεν θα έρθει σε έκπληξη που το εκλεκτορικό σώμα της Νέας Δημοκρατίας αναζητούσε κάτι νέο με βασικό κριτήριο την ηλικία. Για αυτόν τον λόγο και ο Απόστολος Τζιτζικώστας ανέπτυξε μια ιδιαίτερη δυναμική, η οποία όμως έχασε την ένταση της όταν ο ίδιος ασπάστηκε ένα παλαιοκομματικό, ξύλινο πολιτικό λόγο. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, εξέπεμπε κάτι το παλιό κάνοντας ταυτόχρονα μια δεξιά στροφή, έχοντας δίπλα του δύο εκπροσώπους της ακροδεξιάς, την στιγμή που το κόμμα ήθελε το κέντρο.

Από την άλλη, η Νέα Δημοκρατία είχε ανάγκη τον μεσαίο χώρο και έτσι στον δεύτερο γύρο πήγανε οι πιο κεντρώοι (Μεϊμαράκης-Μητσοτάκης) και παραμερίστηκαν οι πιο δεξιοί (Τζιτζικώστας-Γεωργιάδης).

Στον δεύτερο γύρο, κυριάρχησε και πάλι η ανάγκη ενός Αντι-Τσίπρα με αποτέλεσμα η μάχη να μην κρίθηκε με βάση πολιτικά κριτήρια αλλά με  βάση τα μηνύματα που έστελνε ο καθένας. Από την μία ο Μεϊμαράκης, παρότι είχε την κρυφή στήριξη του Κώστα Καραμανλή, εξέπνεε κάτι παλιό, φθαρμένο, μια εικόνα που οι εκλέκτορες της ΝΔ ήθελαν να αφήσουν πίσω τους. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως πιο συγκρατημένος στρατηγικά, πιο σύγχρονος και πιο κεντρώος, κατάφερε να συσπειρώσει τους υπόλοιπους υποψήφιους αφήνοντας τον προσωρινό Πρόεδρο της ΝΔ μόνο του. Το αουτσάιντερ έγινε φαβορί και έκανε μια επανάσταση των γενεών στην κορυφή της πολιτικής πυραμίδας της ΝΔ.

Εκτός από τον αρχηγό έπρεπε να αλλάξει και το κόμμα. Ο «Τσίπρας της ΝΔ» έπρεπε να ηγείται μιας «Νέας Δημοκρατίας με κοινωνική δυναμική ΣΥΡΙΖΑ» αλλιώς, εφόσον συνέχιζε να χάνει τις νεαρές ηλικίες 18-24 και 25-34 αλλά και τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, θα κατέληγε να είναι ένα κόμμα των αγροτών, των ηλικιωμένων και των εύπορων. Βασική πρόκληση του νέου αρχηγού ήταν να αλλάξει το σάπιο, από τον ακραίο Σαμαρά, κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Έπρεπε να διώξει από το πλοίο όλο το παλιό πλήρωμα, να αράξει σε ένα λιμάνι και να μαζέψει νέους ναυτικούς.

Από την αρχή όμως της Προεδρίας του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης απώλεσε την έννοια «συναίνεση», και ας μας το παίζει σήμερα ενωτικός (όπου και όποτε τον βολεύει τελικά), λέγοντας, απευθυνόμενος στον Αλέξη Τσίπρα, «ας μην ελπίζει σε συναίνεση». Μα κεντρώος και όχι συναινετικός; Γίνεται; Φυσικά και όχι! Γίνεται να είναι κεντρώα η Νέα Δημοκρατία με την Ακροδεξιά Τάση και την Νεοφιλελεύθερη Τάση να συγκυβερνούν το κόμμα; Μάλλον όχι!

Είναι αντιφατικό το να δηλώνει η ΝΔ ότι είναι ένα κεντρώο κόμμα αλλά ότι δεν είναι στοιχειωδώς συναινετική απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, γιατί πολύ απλά, και ας μην κρυβόμαστε, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έκανε κάτι που εκείνοι, ο καθένας του ξεχωριστά, δεν κατάφεραν: βρέθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου μόλις 40 ετών, χωρίς να έχει εμπειρία, σπουδές, χωρίς να είναι από τζάκι. Mon dieu! Αδικαιολόγητο!

Advertisement

Τότε πως κέρδισε τις εκλογές;

Είναι ξεκάθαρο! Η εκλογική της νίκη δεν αποτέλεσε νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη λόγω της προσωπικότητας του, ούτε νίκη της Νέας Δημοκρατίας λόγω της ανανέωσης του κόμματος. Σε καταλυτικό βαθμό η εκλογική επικράτηση εξαρτήθηκε από την αυτοκαταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ στις κοινωνικές ομάδες των ελεύθερων επαγγελματιών και των ιδιωτικών υπαλλήλων, της πλειοψηφίας δηλαδή της ελληνικής κοινωνίας.

Ο πόλεμος στον Αλέξη Τσίπρα δεν απέδωσε καθώς έχει πια το σύνδρομο τεφάλ, του αντικολλητικού πολιτικού προσώπου. Ο τέως πρωθυπουργός κέρδισε κατά κράτος τον Κυριακο Μητσοτάκη στον υπέρτατο νόμο της σύγκρισης στα μάτια της κοινής γνώμης. Ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, κυβερνώντας μια κουραστική ολοκληρωμένη τετραετία δύσκολων συμβιβασμών, οδηγήθηκε στην αυτοκαταστροφή. Έτσι η Νέα Δημοκρατία ως το αντίπαλο δέος βρέθηκε ξανά στην κυβέρνηση.

Τώρα είναι που ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται ανανέωση, μια ανανέωση με ματιά στην κοινωνία, στις ανάγκες και στις απαιτήσεις της και όχι στο εσωτερικό κομματικό ακροατήριο!

One thought on “Ένα κόμμα που είχε πρότυπο και στόχο τον Αλέξη Τσίπρα

  1. Αν είναι δυνατόν να επικρίνει κάνεις, εκ του ΣΎΡΙΖΑ, ορμώμενος, την ΝΔ για αντισυναινετικότητα.Σε αντίθεση με τον συντάκτη του άρθρου, έχουμε μνήμη και θυμόμαστε: θυμόμαστε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ της διετίας 2012-2014 ήταν η πιο ακραία αντισυναινετική και παράλογη αντιπολίτευση της μεταπολίτευσης.Και για να μιλάμε με στοιχεία: πρόκειται για το μοναδικό κόμμα που από τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν ψήφισε ούτε ένα άρθρο ενός νόμου της κυβέρνησης.Έχει μήπως ιδέα ο συντάκτης πόσα νομοσχέδια της κυβέρνησης ΣΎΡΙΖΑ έχει υπερψηφίσει, εν όλω ή εν μέρει, η ΝΔ ως αξιωματική αντιπολίτευση; Πολλά (Ελληνικό, Δανειακή σύμβαση του Αυγούστου του 14 -aka 3ο μνημόνιο-, κώδικας πολιτικής δικονομίας, κτηματολόγιο, 120 δόσεις, συνταγματική αναθεώρηση και έχω υπ’ όψιν 4-5 ακόμα).Αντίθετα από την υπεύθυνη και, όπως απέδειξα με τις αναφορές μου σε συγκεκριμένες νομοθετικές πρωτοβουλίες, αρκούντως συναινετική στάση της ΝΔ ως αξιωματικής αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση ΣΎΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση δεν υπερψήφισε ΤΙΠΟΤΑ: ούτε τα μέτρα των τότε υπουργών υγείας που μείωσαν την φαρμακευτική δαπάνη κατά πολλά δις (clawback, rebait, ηλεκτρονική συνταγογράφηση κ.α., τα οποία μετέπειτα εφάρμοσε εις το ακέραιο, αποδεχόμενος σιωπηρά την ορθότητα τους), ούτε τον κατά πολύ βελτιωμένο Κώδικα ποινικής δικονομίας της επιτροπής Μαργαρίτη, που έχει επιταχύνει κατάτι την ταχύτητα της ποινικής δικαιοσύνης στην χώρα μας, ούτε το πρόστιμο των 10.500€ για τους παραβάτες της εργατικής νομοθεσίας, ούτε καν το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.Στο δια ταύτα, ας τελειώνει η υποκρισία και το ανεπαίσθητο -ελπίζω- ψέμμα..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

Ο Μπόρις Τζόνσον, νέος ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος

Ο Μπόρις Τζόνσον αναδείχθηκε από τις διαδικασίες των Τόρις, ηγέτης του κόμματος (με διπλάσιους σχεδόν ψήφους από τον αντίπαλο του) και την ίδια στιγμή λόγω της πλειοψηφίας που έχουν οι Συντηρητικοί στην Βουλή των Κοινοτήτων (μαζί με το περιφερειακό κόμμα της Βορείου Ιρλανδίας, Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα). Η πρώτη αποστολή του […]

Κάνε εγγραφή