Είναι η Ελλάδα ο παράδεισος της παρασιτικής ολιγαρχίας;

Πέντε πόντοι χιονιού αρκούν, όπως αποδείχτηκε, για να κόψουν το εθνικό οδικό δίκτυο στη μέση.
Ένα εθνικό οδικό δίκτυο, η συντήρηση του οποίου έχει ανατεθεί ως εργολαβία σε ιδιωτικές εταιρείες, κοινοπραξίες κ.ο.κ., παίρνοντας ως αντάλλαγμα τα έσοδα των διοδίων, ποσά που ξεπερνούν το δισεκατομμύριο κατ’ έτος.
Θα περίμενε κανείς από την ιδιωτική πρωτοβουλία, ιδίως όταν χρυσοπληρώνεται, να επιτελέσει το καθήκον της και να μεριμνήσει για τη συντήρηση του οδικού δικτύου.
Αντ’ αυτού είδαμε εικόνες που δεν αρμόζουν σε σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη με αντίστοιχες υποδομές: αποκλεισμένα τμήματα του οδικού άξονα, ουρές χιλιομέτρων, απουσία ενημέρωσης και προστασίας των οδηγών κ.ά.
Και θα αναρωτηθεί κάποιος -δικαιολογημένα- που πηγαίνουν τα έσοδα των διοδίων, γιατί η εταιρία δεν κλήθηκε να πληρώσει ρήτρες για την κατάσταση που δημιουργήθηκε, γιατί δεν υπάρχουν αυστηροί και ανελαστικοί όροι στις αναθέσεις έργων, τι πρωτοβουλίες έλαβε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Μεταφορών και Δικτύων και αλλά πολλά ερωτήματα που είναι περισσότερο ρητορικά, αφού όλοι γνωρίζουμε τις απαντήσεις.
Το ενδιαφέρον ερώτημα όμως είναι τι θα έλεγαν οι κήνσορες της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, εάν βλέπαμε αντίστοιχες εικόνες από κρατικές υπηρεσίες. Θα μιλούσαν ασφαλώς για την ανεπάρκεια του κράτους, τους τεμπέληδες υπαλλήλους, το κρατικό μονοπώλιο, το πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα εάν παραχωρούνταν η συντήρηση στον ιδιωτικό τομέα κ.λπ.
Όλα αυτά μέχρι τελικά να γίνει η ιδιωτικοποίηση (αντί πινακίου φακής και σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος) και οι κήνσορες να πάψουν, μπροστά στην ανεπάρκεια του ιδιωτικού τομέα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, αφού για αυτόν αυτοσκοπός είναι το κέρδος του εργολάβου και όχι το δημόσιο συμφέρον.
Εδώ δεν μπορεί να μη γίνει αναφορά και στις αντίστοιχες περιπτώσεις του ΟΤΕ, της Ολυμπιακής, του ΟΠΑΠ, του ΟΣΕ και της ΔΕΗ.
Οι πάλαι ποτέ κραταιές κρατικές επιχειρήσεις, μονοπωλιακές στον κλάδο τους, που εκποιήθηκαν ή σχεδιάζεται να εκποιηθούν σε ιδιώτες κατασυκοφαντήθηκαν, στοχοποιήθηκαν ως φορείς της διαπλοκής και ως ανίκανες να αντεπεξέλθουν και, εν τέλει, κατηγορήθηκαν ως ελλειμματικές για να ξεπουληθούν σε τιμές εξευτελιστικές σε ιδιώτες, που στη συνέχεια είτε δόμησαν ιδιωτικά μονοπώλια (βλ. Aegean Airlines, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΠΑΠ) είτε δημιούργησαν “τραστ” που οδήγησαν σε κατακόρυφη αύξηση των τιμών (βλ. εταιρείες τηλεπικοινωνιών και παροχής ηλ. ρεύματος).
Και μάλιστα, όλα αυτά χωρίς να διαθέτουν ίδια κεφάλαια προς επένδυση ή διαθέτοντας ένα ελάχιστο ποσό, με αποτέλεσμα να… “επενδύουν” λαμβάνοντας επιδοτήσεις (!) ή/και δάνεια, τα οποία εν τέλει μπορεί και να μην αποπληρωθούν και να χρεωθούν στον Έλληνα φορολογούμενο, μέσω των περιβόητων ανακεφαλαιοποιήσεων.
Δηλαδή το κράτος ξεπουλάει… “κάτω του κόστους” μονοπωλιακές επιχειρήσεις-φιλέτα σε επιχειρηματίες που δεν διαθέτουν κεφάλαια προς επένδυση, αλλά δανείζονται (συνήθως με εγγυητή το κράτος) για να αποκτήσουν τις επιχειρήσεις και αν τελικώς δεν αποπληρώσουν τα δάνεια, αυτά αποπληρώνονται από το κράτος.

“Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας”

Advertisement

Υπό άλλες συνθήκες, η Ελλάδα θα ήταν ιδανικός τόπος για ανάπτυξη επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Καθένας θα μπορούσε να γίνει επιχειρηματίας, χωρίς να διαθέτει κεφάλαια και χωρίς να φοβάται το επιχειρηματικό ρίσκο.
Εγγυητής: το ίδιο το κράτος.
Ωστόσο, το πιο ενδιαφέρον είναι ποιοι είναι αυτοί οι επιχειρηματίες που ασκούν αυτόν τον ιδιότυπο κρατικοδίαιτο καπιταλισμό.
Ποιοι είναι αυτοί που εκμεταλλεύονται τους δρόμους, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, την ενέργεια, τις μεταφορές, τις κρατικές προμήθειες, τα στοιχήματα και τα τυχερά παιχνίδια κ.λπ.
Και, κυρίως, τι σχέσεις υπάρχουν ανάμεσα σε αυτούς και το πολιτικό κατεστημένο, για να τυγχάνουν τέτοιας ευνοϊκής μεταχείρισης, για δεκαετίες ολόκληρες.
Στις ερωτήσεις αυτές, έχει απαντήσει εξαιρετικά ο αείμνηστος ηθοποιός Τάκης Σπυριδάκης, όταν ρωτήθηκε σχετικά:
«Στην Ελλάδα η υπόθεση καπιταλισμός έχει τη δική του έννοια. Δεν αφορά τον καπιταλισμό που ξέρουμε, είναι με όρους της Καμόρα. Αυτοί που είχαν τα φράγκα τελικά, οι 10-15-20 οικογένειες, άντε 30, απόγονοι κατσαπλιάδων και ζωοκλεφτών, δεν ήταν ποτέ αριστοκρατία με καλή σχέση με το χρήμα, ποτέ δεν είχαμε αριστοκρατική τάξη στην Ελλάδα. Όλοι οι δωσίλογοι μετά την Κατοχή έγιναν πάμπλουτοι. Ήταν περίπτωση κρατικοδίαιτου καπιταλισμού, μόλις το κράτος δεν είχε μία την έκαναν όλοι, αφού το απομύζησαν- και πουλάνε μούρη!»
Δε χρειάζεται να προστεθεί ούτε λέξη.
Παραφράζοντας τον Οδυσσέα Ελύτη: Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι, ένα καράβι και μια παρασιτική ολιγαρχία. Που σημαίνει, με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

Το πραγματικό πρόσωπο της χρονιάς 2019

Υποστηρίζεται από εταιρεία δημοσκοπήσεων (εν προκειμένω την MRB) ότι πρόσωπο της χρονιάς 2019 είναι ο νυν Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης (ποσοστό: 26%), δεύτερος ο Α. Τσίπρας (ποσοστό: 17.6%), τρίτος ο Στ. Τσιτσιπάς (ποσοστό: 10.8%), τέταρτος ο Γ. Αντετοκούνμπο (ποσοστό: 5,5%), πέμπτος ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (ποσοστό: 3,9%) […]

Κάνε εγγραφή