Είναι η πανδημία ένας… χρήσιμος «βάρβαρος» ;

Το 2020 εξελίσσεται για την Ελλάδα σε ένα «κακό» έτος και, μέχρι τώρα που γράφεται αυτό το κείμενο, τίποτα δε διαφαίνεται να μπορεί να ανατρέψει αυτή την εικόνα γενικού μαρασμού. Η πανδημία του COVID-19 αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα, με την απώλεια εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπινων ζωών και σημαντικές επιπτώσεις στη διεθνή οικονομία να είναι -ως στιγμής- ο τραγικός απολογισμός, ωστόσο ο COVID-19 δε θα αφήσει σε όλες τις χώρες το ίδιο αποτύπωμα. Οι κρίσεις είναι η ερώτηση και οι επιλογές διαχείρισης των κρίσεων είναι η απάντηση.

                Μπορεί η πανδημία σε υγειονομικό επίπεδο να μην προκάλεσε -ευτυχώς- στην Ελλάδα, όπως και στις περισσότερες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, τις απώλειες που είδαμε σε αναπτυγμένες χώρες της Δύσης (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία κλπ), ωστόσο οι πραγματικές επιπτώσεις της πανδημίας στη χώρα μας ξεκινούν να φαίνονται τώρα και δεν αποτελούν ευθύνη του ιού, αλλά του υιού, που έχει τη διαχείριση της κρίσης. Και εξηγούμαι.

                Οι περισσότερες κυβερνήσεις του πλανήτη, άλλες (όπως η Ελλάδα) νωρίτερα και άλλες (όπως το Ηνωμένο Βασίλειο) αργότερα, προχώρησαν στο αναγκαίο lockdown, τον περιορισμό δηλαδή των πολιτών στα σπίτια τους και, κατά συνέπεια, την αναστολή κάθε μη αναγκαίας οικονομικής/επαγγελματικής κλπ δραστηριότητας.

                Σκοπός του lockdown δεν ήταν να περιμένουμε την παραγωγή εμβολίου (η οποία δε μπορεί με κανένα τρόπο να προσδιοριστεί χρονικά), αλλά να δώσουμε χώρο και χρόνο στις κυβερνήσεις, ώστε σε πρώτη φάση να περιοριστεί η διασπορά του ιού και, μεσοπρόθεσμα, να ανασυντάξουν και να ισχυροποιήσουν τα Εθνικά Συστήματα Υγείας, ώστε αυτά να μπορέσουν να περιθάλψουν όσα κρούσματα κορωνοϊού χρήζουν νοσοκομειακής (ειδικότερα: εντατικής) περίθαλψης.

                Οι πολίτες, λοιπόν, έδειξαν στον απόλυτο -σχεδόν- βαθμό  συμμόρφωση προς τα μέτρα περιορισμού και θυσίασαν τις θεμελιώδεις ατομικές τους ελευθερίες επιδεικνύοντας  Σ Υ Λ Λ Ο Γ Ι Κ Η (και όχι ατομική) ευθύνη.

                Εδώ είναι που τίθεται το πρώτο ερώτημα:  Σε ποιες ενέργειες προέβη η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, ώστε να ανασυντάξει και να ισχυροποιήσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας;

  • Ακούσαμε για μερικές χιλιάδες προσλήψεις ιατρών και νοσηλευτών με ολιγόμηνες συμβάσεις (2-6 μηνών). Εν τέλει, πόσες πραγματικές αναλήψεις υπηρεσίας  έχουν γίνει δεν έχει επιβεβαιωθεί. Και όλες αυτές –το τονίζω!- με συμβάσεις λίγων μηνών, ίσα να βγει το καλοκαίρι. Άνθρακας ο θησαυρός.
  • Από την άλλη, μεγάλος αριθμός από τα 3.000 επιβεβαιωμένα κρούσματα είναι εργαζόμενοι του Εθνικού Συστήματος Υγείας, οι οποίοι αφέθηκαν να  πολεμούν τον ιό στην πρώτη γραμμή, χωρίς η κυβέρνηση να τους προμηθεύσει (στον απαραίτητο βαθμό)  με τα αναγκαία μέσα ατομικής προστασίας (μάσκες ατομικής προστασίας, προσωπίδες, στολές προστασίας κ.ο.κ.). Αρκεί να ανατρέξει κανείς στις δεκάδες καταγγελίες ιατρών και συνδικαλιστών που είδαν το φως της δημοσιότητας, αλλά και στις… εκκλήσεις δημόσιων νοσοκομείων (όπως το Νοσοκομείο Καστοριάς λ.χ.) για…. έρανο!

Παράλληλα, στο υγειονομικό επίπεδο, είδαμε εγκληματικά λάθη από πλευράς κυβέρνησης. Ενδεικτικά, αναφέρεται το γεγονός ότι δεν έγιναν δειγματοληπτικά τεστ (όπως συνέστηνε ο ΠΟΥ) και πιθανά κρούσματα καλούνταν να παραμείνουν σπίτι,  η μεγάλη καθυστέρηση στο κλείσιμο των εκκλησιών όπου παραδοσιακά συνωστίζονται ηλικιωμένοι, το μπάχαλο με τις μάσκες, η τραγική κατάσταση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, η απουσία ελέγχου σε όσους εισέρχονταν στη χώρα κ.ά.

Εν τέλει, το μόνο που όντως έκανε καλά η κυβέρνηση και πρέπει να της αποδοθούν τα εύσημα είναι το lockdown. Μάλιστα, ήταν τέτοιο το πάθος της, που είδαμε να χρησιμοποιούνται ακόμα και τα ΜΑΤ και η ΟΠΚΕ, με σκοπό να ξυλοκοπηθούν όσοι πολίτες βρισκόντουσαν σε ανοιχτές πλατείες (βλ. Πλατεία Καλλιθέας στη Θεσσαλονίκη, Πλατεία Κυψέλης και Πλατεία Αγίας Παρασκευής στην Αθήνα κ.ά.).

Αυτά επί του υγειονομικού τομέα, όπου ευτυχώς, η υπεράνθρωπη προσπάθεια όλων των εργαζόμενων του Εθνικού Συστήματος Υγείας έσωσε τις ζωές όσων συμπολιτών μας χρειάστηκαν περίθαλψη.

Στον οικονομικό τομέα οι κυβερνητικές ευθύνες δεν είναι απλώς μεγάλες, είναι εγκληματικές. Και εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, εξαρχής, ότι αφενός η ύφεση στη χώρα ξεκίνησε πριν τον κορωνοιό και οφείλεται στις επιλογές της κυβέρνησης και αφετέρου πως είναι ψευδές ότι η κυβέρνηση δίνει όσα χρήματα διαθέτει. Με απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Αναστολή πλεονασμάτων, Πρόγραμμα Next Generation EU), αλλά και όπως προστάζει η κοινή λογική, το έτος 2020 δεν αποτελεί τον κανόνα, αλλά την εξαίρεση, όσον αφορά τους προϋπολογισμούς των κρατών. Δηλαδή, οι χώρες θεωρείται απολύτως φυσιολογικό να προκαλέσουν υπέρογκες δημοσιονομικές δαπάνες για τη στήριξη της οικονομίας τους.

Η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες της ΕΕ που διαθέτει σημαντικά αποθέματα ρευστότητας. Αναφέρομαι φυσικά στα 37 δισεκατομμύρια που άφησε στα δημόσια ταμεία η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Από τα 37 δισεκατομμύρια, τα 16 είναι δεσμευμένα για την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων, ενώ τα 21 είναι άμεσα διαθέσιμα. Σε αυτά πρέπει να προστεθούν και τα ποσά από αναξιοποίητα Ευρωπαϊκά Προγράμματα. Και φυσικά σε αυτά πρέπει να προστεθούν και τα 32 δισεκατομμύρια που διαθέτει η ΕΕ στη χώρα μας. Μιλάμε δηλαδή για έναν ισχυρό δημοσιονομικό χώρο, με τον οποίο θα μπορούσαν να είχαν στηριχτεί οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι, ώστε να παραμείνουν όρθιοι.

Η κυβέρνηση έπρεπε να επιδοτήσει τους εργαζόμενους στο ύψος των μισθών που έχασαν ώστε να διατηρήσει την ζήτηση, να παγώσει τις υποχρεώσεις των επιχειρήσεων ώστε αυτές να μην οδηγηθούν σε ασφυξία και λουκέτα, να προχωρήσει σε ένα θαραλλέο πρόγραμμα εσωτερικού τουρισμού, ώστε να διατηρήσει ζωντανό –έστω και τεχνητά- τον τουρισμό κλπ.

Με δυό λόγια: Να διατηρήσει -όσο είναι δυνατό- το ΑΕΠ.

Advertisement

Και τούτο, διότι όσο πέφτει το ΑΕΠ, τόσο αυξάνεται το χρέος ως ποσοστό, και αυτό θα οδηγήσει σε δυσμενείς όρους δανεισμού και φυσικά νέα μνημόνια.

Στην κατεύθυνση αυτή, το πρόγραμμα ΜΕΝΟΥΜΕ ΟΡΘΙΟΙ του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια πολύ καλή και τεκμηριωμένη πρόταση, η οποία όμως λοιδορήθηκε από την κυβέρνηση.

Το ερώτημα λοιπόν είναι σαφές: Μήπως η κυβέρνηση επιδιώκει νέα μνημόνια;

Μήπως η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη αντιλαμβάνεται την κρίση της πανδημίας ως ευκαιρία για να εφαρμόσει ξανά τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες της με νέα λιτότητα; Η κατρακύλα της οικονομίας ξεκίνησε μόλις εξελέγη ο κ. Μητσοτάκης, και οφείλεται στις επιλογές του. Ο κορωνοϊός είναι απλώς μια ιδανική δικαιολογία, μια τέλεια αιτία για να εφαρμόσει η δεξιά κυβέρνηση το αντιδραστικό της πρόγραμμα.

«Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.

Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.»

Περιμένοντας τους Βαρβάρους, Κ.Π.Καβάφης

Παραφράζοντας τον Κ.Π.Καβάφη, θα λέγαμε ότι ο κορωνοϊός είναι ο ιδανικός, ο αναγκαίος «βάρβαρος», η «μια κάποια λύσις» της κυβέρνησης. Και όταν ο κορωνοϊός φύγει, αυτό που θα έχει μείνει θα είναι η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, η φτώχεια, η εξαθλίωση, ενώ παράλληλα τα «δικά μας παιδιά» θα έχουν πλουτίσει σημαντικά.

«Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα» έλεγε ο Καρλ Μαρξ, για να του απαντήσει ο Δημήτρης Μητροπάνος ότι «η ανάγκη γίνεται ιστορία».

Είναι στο χέρι μας να κάνουμε την ανάγκη ιστορία, να μην αφήσουμε τον ρου της ιστορίας να κάνει τη ζωή μας φάρσα.

Είναι στο χέρι μας να ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΟΡΘΙΟΙ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

Η Δεξιά Πολυκατοικία: ο ανασχηματισμός, το παρακράτος και οι τάσεις της Νέας Δημοκρατίας

Γίνεται πολύς λόγος το τελευταίο διάστημα για τον επερχόμενο ανασχηματισμό. Kαι όχι φυσικά άδικα καθώς προβάλλεται και διαρρέει σκόπιμα απ’ το Μέγαρο Μαξίμου και έπειτα είτε διαψεύδεται είτε γίνονται δηλώσεις περί παρερμηνείας. Με πολύ απλά λόγια, απλά παίζουν με τα νεύρα μας. Έτσι, ξεδιάντροπα και ξεκάθαρα. Αλλά το ζήτημα δεν […]

Κάνε εγγραφή