Είναι το Εργατικό Κόμμα ο ηττημένος του Brexit;

Με την Συμφωνία, πια, στο τραπέζι, ο ηγέτης των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, δέχεται πιέσεις και από τις δύο πλευρές για να λάβει ξεκάθαρη θέση για το μεγάλο ζήτημα που απασχολεί την πολιτική ζωή της Μεγάλης Βρετανίας τα τελευταία τρία με τέσσερα χρόνια. Τα αίματα άναψαν και η κατάσταση έγινε ακόμα πιο πιεστική για τον ίδιο ύστερα από την δήλωση του στο BBC ότι το αν η Μεγάλη Βρετανία θα είναι καλύτερα ή χειρότερα εντός ή εκτός της ΕΕ “εξαρτάται από την συμφωνία για την έξοδο”, θέση πολύ λογική αλλά δυστυχώς ιδιαίτερα ασαφή.

Δεν ζω εκεί, δεν μπορώ να ξέρω πως είναι η ζωή στην Μεγάλη Βρετανία αλλά ως εξωτερικός παρατηρητής και μόνο, μπορώ να πω ότι το Εργατικό Κόμμα και πιο ειδικά ο αρχηγός του είναι τελικά οι ηττημένοι της περιόδου Brexit.

Ενώ όλοι θεωρούσαν και συνεχίζουν να θεωρούν τους Συντηρητικούς ως τελικά τον αποδιοπομπαίο τράγο μιας, θα μπορούσαμε να πούμε, βιαστικής απόφασης “για εσωκομματικούς λόγους”, οι Εργατικοί εμφανίζονται να αποκτούν τελικά περισσότερες πληγές. Δεν εξελίσσονται απλά σε χαμένους του παιχνιδιού, εξελίσσονται στους ηττημένους που έπρεπε να είναι νικητές.

Μπορεί οι Τόρις να περνάνεμια κρίση ειδικά μετά τις απανωτές ήττες της Τερέζα Μέι στο κοινοβούλιο για την Συμφωνία με την ΕΕ, που την ανάγκασαν κιόλας σε παραίτηση, δεν χάθηκε όμως η σαφήνεια της εσωκομματικής τους κατάστασης. Όλοι γνωρίζουν δηλαδή ότι μια σημαντική μερίδα των Τόρις δεν θέλει Brexit χωρίς συμφωνία ενώ ο αρχηγός του κόμματος μαζί με άλλη ομάδα είναι διατεθειμένος να φτάσει στα άκρα. Υπάρχει και μια τρίτη ομάδα, πολύ μικρή, μέσα στο κόμμα που επιθυμεί την παραμονή στην ΕΕ αλλά σέβεται το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Μπορεί λοιπόν εσωκομματικά να υπάρχουν διαφωνίες και συγκρούσεις, όλα όμως είναι ξεκάθαρα. Η εκλογική βάση του Συντηρητικού Κόμματος γνωρίζει το συγκρουσιακό αδιέξοδο, που έχουν φτάσει οι Τόρις, γνωρίζει όμως και τα μέτωπα με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κρίση επαφής του κόμματος με την κοινωνία και το κάθε άτομο ξεχωριστά των Συντηρητικών να συντάσσεται και να αντιδρά αναλόγως με τα “πιστεύω” του.

Στο Εργατικό Κόμμα απο την άλλη είναι όλα αδιαφανή και την ίδια στιγμή ο δρόμος είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Από την μία βρίσκεται μερίδα των Εργατικών που υποστηρίζουν την παραμονή της χώρας στην ΕΕ ενώ από την άλλη βρίσκονται οι υπέρμαχοι του Brexit με αμφίβολες τις ισορροπίες ανάμεσα σε αυτούς που θεωρούν την Συμφωνία προϋπόθεση για την έξοδο και σε αυτούς που όχι. Πέρα από αυτά που ισχύουν σχεδόν και στους Συντηρητικούς, στην περίπτωση των Εργατικών η ηγετική ομάδα δεν έχει εκφράσει ξεκάθαρα θέση δίνοντας δικαιώματα σε υψηλόβαθμα στελέχη του κόμματος, όπως ο Άντριου Φίσερ, να πετούν κατηγορίες για “έλλειψη επαγγελματισμού, ικανότητας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας”.

Και ξαναλέω είναι όλα στρωμένα με ροδοπέταλα αφού το Εργατικό Κόμμα και την κυβέρνηση ελέγχει, λόγω απουσίας πια της τυπικής πλειοψηφίας του Μπόρις Τζόνσον μετά την καταψήφιση ορισμένων προτάσεων του, και το ηθικό πλεονέκτημα κατέχει αφού οι Εργατικοί απέχουν από την κυβέρνηση σχεδόν μια δεκαετία.

Advertisement

Τι συμβαίνει λοιπόν;

Τι συμβαίνει στους Εργατικούς και ακόμα και δημοσκόπηση της Opinium Poll τους δείχνει 15 μονάδες πίσω από τους Συντηρητικούς, την στιγμή που η “κακή διαχείριση του Brexit”, η μακροχρόνια κυβερνητική φθορά και οι “ατασθαλίες Τζόνσον” έπρεπε να προϊδεάζουν εκλογική κατάρρευση των Συντηρητικών; Αλλαγή στρατηγικής; Ή σοβαρότητα;

Σίγουρα η θέση για “κατάργηση των ιδιωτικών σχολείων” θα έχει μια ακροαματικότητα και θα διαχωρίσει τα δύο ιστορικά κόμματα, αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό. Σίγουρα η συγκεκριμένη θέση είναι ξεκάθαρα ριζοσπαστική και αποτελεί το πρώτο βήμα για μια ουσιαστική αλλαγή στο οικονομικό σύστημα της Μεγάλης Βρετανίας, που αμφισβητείται τώρα μετά την χρεοκοπία της Thomas Cook, αλλά είμαι σίγουρος ότι πρώτα από όλα το Εργατικό Κόμμα πρέπει να κάνει ξεκάθαρη την στάση του απέναντι στο Brexit αλλιώς ο Μπόρις Τζόνσον θα είναι ο αρχηγός των Συντηρητικών που έσωσε το κόμμα του από την καθοδική πορεία που κληρονόμησε από την Τερέζα Μέι και τότε η συνέχεια δεν είναι καλή. Εξάλλου πέτυχε και Συμφωνία (!), τι έχει να χάσει;

“Για τους πολλούς όχι για τους λίγους”, λένε οι Εργατικοί, όμως χωρίς ξεκάθαρη θέση για ένα θέμα, που αφορά και τους πολλούς και τους λίγους, ειδικά τους πρώτους, δεν θα έχουν ούτε τους πολλούς ούτε τους λίγους!

Next Post

΄΄Μικρές και μικροί΄΄ μπροστά στο ραντεβού με την Ιστορία

Τα ξημερώματα της Παρασκευής (18/10/2019) μετά από πολύωρη συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, τρεις χώρες Γαλλία – Δανία – Ολλανδία με προεξάρχουσα την Γαλλία του Προέδρου Ε. Μακρόν τοποθέτησαν για μια ακόμα φορά ΄΄βέτο΄΄ στην έναρξη των ενταξιακών διαδικασιών της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας στο πλαίσιο του ζητήματος της διεύρυνσης […]

Κάνε εγγραφή