Ελαφρώς ικανοποιητικός ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο OPEN

του Φώτη Κυζάκη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά από κάποιες προσωπικές αναμνήσεις για τα πρώτα χρόνια στην πολιτική, ζήτησε άλλη μια φορά εκλογές και μάλιστα ακόμα και μέσα στο Πάσχα. Κάθε μέρα που περνάει η χώρα ζημιώνεται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατά την άποψη του. Επιθυμεί μια ευρεία νίκη που να ανταποκρίνεται στα αιτήματα της κοινωνίας για ανακούφιση και προτάσεις ανάπτυξης.

Έχει νιώσει την εξουσία και είναι σίγουρος ότι οι ψηφοφόροι παίρνουν υπόψη τους το όνομα του αλλά μπήκε στην πολιτική επειδή, από ότι λέει, του αρέσει να λύνει πολύπλοκα προβλήματα.

Αισθάνεται σίγουρος για τον εαυτό του καθώς σύμφωνα με την προσωπική του δημοσκόπηση, η οποία είναι η  καθημερινή επαφή του με τους πολίτες, υπάρχει θέληση για πολιτική αλλαγή. Η επομένη είναι δύσκολη για τον ίδιο καθώς έχει πολύ δουλειά.

Εξέφρασε αρκετά ικανοποιητικές, κεντρώες και μετριοπαθείς ιδέες και απόψεις για την μετά των εκλογών εποχή. Δεν απέκλεισε καμία συνεργασία με άλλα κόμματα και μάλιστα είπε ότι ακόμα και αν η Νέα Δημοκρατία είναι αυτοδύναμη θα επιδιώξει ευρείες συνεργασίες. Απέκλεισε ωστόσο το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ της σημερινής του μορφής.

Για το Μακεδονικό ωστόσο επανέλαβε την γνωστή θέση της ακροδεξιάς πτέρυγας του κόμματος του αναφέροντας ότι η Μακεδονία γεωγραφικά είναι ευρύτερη αλλά συναισθηματικά και ιστορικά είναι ελληνική. Κατηγόρησε τον Αλέξη Τσίπρα για ευκαιριακή χρήση της Συμφωνίας των Πρεσπών με στόχο την δημιουργία διεθνούς προφίλ με φόντο κατά πάσα πιθανότητα το Νόμπελ. Θεωρεί ότι η Συμφωνία έχει οικονομικά και συναισθηματικά επιζήμια αποτελέσματα και εφόσον εκλεγεί αυτός θα απαλύνει τα προβλήματα αυτά. Κύριος στόχος ήταν η είσοδος της Βόρειας Μακεδονίας στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο (ΝΑΤΟ), παραμένοντας θετικός προς αυτήν την κατεύθυνση όχι όμως σε βάρος των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας. Ακολουθεί μάλιστα όπως ο ίδιος δήλωσε τις απόψεις του πατέρα του όπως τις έχει μελετήσει από τους λόγους του: Η Ελλάδα έχει ήδη μια μειονότητα στην Θράκη, δεν σηκώνει άλλη η Βόρεια Ελλάδα.

Advertisement

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι φανερό ότι έχει προβλήματα στο εσωτερικό του κόμματος του. Το παλαί ποτέ ΛΑΟΣ έχει κυριαρχήσει. Οι Καραμανλικοί άρχισαν να εξαφανίζονται ενώ οι Μητσοτακικοί επικεντρώνονται κυρίως σε οικονομικά ζητήματα. Και έχει μείνει μια μικρή μερίδα πολιτικών, κατά βάση καραμανλικών, που αντιδρούν στην ακροδεξιοποίηση της ΝΔ. Εκφράζοντας λοιπόν την γνωστή θέση για απόρριψη της Συμφωνίας όπως επιθυμεί η ακραία πτέρυγα, μην μιλώντας για εθνική προδοσία για να χαϊδέψει τα αυτιά της άλλης.

Μίλησε για το πρόβλημα της Ευρώπης με την άνοδο της ακροδεξιάς και για τις εκφάνσεις του λαϊκισμού κατηγορώντας μην χάνοντας ευκαιρία τον Αλέξη Τσίπρα για αριστερό λαϊκισμό. Ξαναχαρακτήρισε τον Πρωθυπουργό (με θράσος) Ούρμπαν όσον αφορά τις πρακτικές του ενώ πέταξε τα βέλη του και για το προσφυγικό.

Κατηγόρησε την κυβέρνηση για διαφθορά όσον αφορά την υποψηφιότητα Κόκκαλη επιτιθέμενος όπως τόνισε στο όνομα και όχι στο πρόσωπο. Θεωρεί υπαρκτό το σκάνδαλο NOVARTIS αλλά σκευωρία το κοινοβουλευτικό κρέμασμα των κατηγορουμένων. Όλοι είναι αθώοι μέχρι να αποδειχτούν ένοχοι, δήλωσε.

Μετά από μια μικρή αναφορά στην διάσταση με την γυναίκα και την οικογένεια του που τον ανάγκασε η πολιτική να κάνει, μίλησε για την προσωπική ζωή του και τα χόμπυ του.

Παρόλαυτα, έκανε κριτική που αρμόζει σε αρχηγό αντιπολίτευσης και όχι την κριτική-πολιτική το πεζοδρομίου που παρατηρούσαμε τόσο καιρό. Από ότι φαίνεται ο κ.Μητσοτάκης σε μονότερμα και με αυτόν μοναδικό παίχτη μπορεί να κερδίσει…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

Εγκαταλείποντας το καβούκι του φόβου και βαδίζοντας προς το καράβι της ελπίδας

Του Μόδεστου Γαβαλά Ήταν 7 Φεβρουαρίου του 1992,όταν στο Μάαστριχτ της Ολλανδίας υπεγράφη η συνθήκη για την δημιουργία της Ευρωπαϊκής ένωσης. Ένα από τα βασικά μελήματα των οραματιστών της ήταν η ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων και ιδεών. Λίγες δεκαετίες αργότερα οι ρομαντικότεροι εκ των ιδεαλιστών φαντάζουν αηδιασμένοι με τις επικρατούσες συνθήκες. […]

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν

Κάνε εγγραφή