Ενός κακού μύρια έπονται;

Της Εμμανουέλας Σουγλή

Το χρονικό διακυβέρνησης της Βενεζουέλας την τελευταία εικοσαετία καταδεικνύει ένα σύνολο λανθασμένων  λαϊκιστικών πολιτικών αποφάσεων, που δημιούργησαν ή διόγκωσαν το υπερπληθωρισμό μιας πάλαι ποτέ πλούσιας  χώρας σε κοιτάσματα πετρελαίου.

Με την πολιτική νίκη του Τσάβες,το 1999, κύριο μέλημα της πολιτικής του υπήρξε η ενδυνάμωση των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Ο χαρισματικός ηγέτης εκμεταλλευόμενος την αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης του πετρελαίου, το 2004, από χώρες, όπως η Ινδία και η Κίνα, και την επακόλουθη αύξηση της τιμής του  –το μόνο προϊόν που εξάγει η Βενεζουέλα-  προχώρησε σε μέτρα ενίσχυσης των φτωχών. Αυτά δημιούργησαν άμεσα έλλειμμα στην οικονομία και οδήγησαν σε εξωτερικό δανεισμό.

Όταν το 2014 εξελέγη ο Μαδούρο, συνεχιστής του Τσάβες, η χώρα βρισκόταν σε δεινή κατάσταση. Η ανεξέλεγκτη πολιτική του Τσάβες σε συνδυασμό με την πτώση της τιμής πετρελαίου, οδήγησε σε οικονομική και πολιτική  κρίση. Χαρακτηριστικά, η παγκόσμια τιμή του πετρελαίου ανά βαρέλι υποδιπλασιάστηκε από το 2013 ως το 2016. Άμεσο αποτέλεσμα ήταν ο υπερπληθωρισμός και η αδυναμία των ντόπιων να αγοράσουν τρόφιμα και φάρμακα, γιατί οι τιμές διπλασιάζονταν κατά μέσο όρο ανά 19 μέρες.

Ο Μαδούρο καλλιεργούσε την ψευδαίσθηση ότι ο υπερπληθωρισμός υποχωρεί, εκμεταλλευόμενος την υποτιμημένη αξία του εθνικού νομίσματος: με ραγδαία μείωση των τιμών των προϊόντων και μετονομασία του εθνικού νομίσματος,  με υποτίμηση του νομίσματος κατά 95%  μόνο όμως μόνο για κυβερνητικούς συμμάχους, και με στήριξη του εθνικού νομίσματος σε κρυπτονόμισμα της Βενεζουέλας. Από την άλλη, προχώρησε και σε τύπωση νέων τραπεζογραμματίων και μετέβη σε αύξηση του κατώτατου μισθού αλλά και της φορολογίας και της τιμής του αερίου.

Όλα αυτά όχι μόνο δεν αντιμετώπισαν τον υπερπληθωρισμό αλλά τον διόγκωσαν ενώ, όξυναν την φτώχεια, την πείνα και την εξαθλίωση. Το 2017, οι ντόπιοι αντάλλασσαν 12,000 μπολιβάρ για 1 δολάριο στη μαύρη αγορά. Όταν, μάλιστα, το 2016,  οι δυνάμεις ασφαλείας ανέλαβαν την παροχή τροφίμων, η εξαθλίωση διευρύνθηκε. Οι έμπιστοι στρατιωτικοί του Μαδούρο αγόραζαν τρόφιμα με το σύστημα του Μαδούρο και τα μεταπωλούσαν στην μαύρη αγορά με τεράστιο οικονομικό κέρδος. 

Η φαινομενική νίκη του Μαδούρο στις νοθευμένες εκλογές του 2018 δημιούργησε κοινωνική αναταραχή. Στις 23 Φεβρουαρίου 2019 ο Γκουαϊδό, πολιτικός αντίπαλος του Μαδούρο και πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, επικαλούμενος σχετικό συνταγματικό άρθρο,  αυτοανακηρύσσεται προσωρινός πρόεδρος της Βενεζουέλας  μέχρι να διεξαχθούν ελεύθερες και ανόθευτες εκλογικές αναμετρήσεις. Φυσικά, ο Μαδούρο αρνείται να παραδώσει την εξουσία και περιφρουρείται από στρατιωτικά σώματα, τα οποία είναι ακόμα ταγμένα υπέρ του, ενώ κατέχει και τον έλεγχο του δικαστικού σώματος.

Advertisement

Οι διαδηλώσεις συνεχίζονται στο Καράκας και σε άλλες πόλεις της Βενεζουέλας με πρωτεργάτη τον Γκουαϊδό, ο οποίος  απευθύνει έκκληση για μαζικές κινητοποιήσεις την 1η Μαΐου 2019.

Εξαρχής ο Γκουαϊδό εξασφάλισε την στήριξη πολλών κρατών. Οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Μεγάλη Βρετανία και πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής τάχθηκαν υπέρ του Γκουαϊδό και τον αναγνώρισαν ως μεταβατικό πρόεδρο. Αντίθετα, κράτη όπως η Ρωσία , η Τουρκία, η  Κίνα δήλωσαν στήριξη και αλληλεγγύη στον πρόεδρο Μαδούρο ενάντια στις ιμπεριαλιστικές απόπειρες να κηλιδωθεί και να αποσταθεροποιηθεί η δημοκρατία και η αυτοδιάθεση των λαών της Νότιας Αμερικής, κάνοντας λόγο για απόπειρα πραξικοπήματος.

Εν ολίγοις , ο Τσάβες και ο Μαδούρο αναμφισβήτητα υπήρξαν δύο πολιτικοί ηγέτες που εκμεταλλεύτηκαν και επιβάρυναν την εθνική οικονομία με απώτερο σκοπό την διαιώνιση της εξουσίας τους. Το ερώτημα που γεννάται είναι σχετικό με τον Γκουαϊδό: είναι πραγματικά υπερασπιστής της  απελευθέρωσης της Βενεζουέλας από την δικτατορία Μαδούρο; Ή συνένοχος στην επικείμενη μετατροπή της Βενεζουέλας σε πίσω αυλή των ΗΠΑ;

Η τελευταία εκδοχή θυμίζει αρκετά τις «μπανανίες» του Π.Ρ. Πόρτερ στο μυθιστόρημα «Λάχανα και βασιλιάδες», στο οποίο αμερικανικές εταιρίες φρούτων αποφάσισαν την μεταφορά τους σε χώρες με τυπική και υποτυπώδη εθνική κυριαρχία, έφτιαξαν δρόμους, λιμάνια, σιδηροδρόμους  και τους παρείχαν όπλα υποκινώντας πραξικοπήματα εναντίον κρατών,  που ήταν αντίθετα στα οικονομικά τους συμφέροντα. Σενάριο μακρινό, αλλά σίγουρα όχι εξωπραγματικό.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, κατά μέρος τον εύκολο φιλελευθερισμό για αποκατάσταση της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της διαφάνειας στην περιοχή. Πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο: δικτάτορας Μαδούρο, υπερπληθωρισμός, φτώχεια, ανομία και τυραννία; Ή Γκουαϊδό, πετρέλαιο, αέριο, χρυσός, ΗΠΑ ως εξωθερμικό κέντρο εξουσίας και πιθανή διακινδύνευση της εθνικής ανεξαρτησίας;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

Το πολιτικό σκηνικό ενόψει Ευρωεκλογών

*Του Δημήτρη Κορσαββίδη Με την παρουσίαση τη Δευτέρα, 22 Απριλίου 2019, του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ για τις Ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου 2019, ανοίγει και ουσιαστικά η προεκλογική περίοδος στη χώρα μας. Μια προεκλογική περίοδος που αναμένεται να διεξαχθεί σε συνθήκες ακραίας πόλωσης και σκληρής σύγκρουσης των δύο […]

Κάνε εγγραφή