Εργατική Πρωτομαγιά: Μέρα μνήμης και αγώνα!

Της Έλενας Ταμπουράκη

133 χρόνια μετά από εκείνη τη πρωτομαγιά του 1886,που έμελλε να μετατραπεί σε «μέρα-ορόσημο» για το εργατικό κίνημα…

Πρώτη του Μάη του 1886. Σικάγο. Μία όμορφη, ανοιξιάτικη μέρα, πνίγηκε στο αίμα. Η αιτία; Η εξέγερση της εργατιάς. Χιλιάδες εργαζόμενοι, στη μεγαλύτερη πόλη του Ιλινόις, ξεχύθηκαν στους δρόμους με ένα πάγιο αίτημα. ΝΑ ΜΗΝ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΣΚΛΑΒΟΙ.

Οι εξεγέρσεις των εργατών στις αρχές Μάη του 1886, έγιναν ύστερα από επιτυχημένες διεκδικήσεις των εργατών στον Καναδά το 1872. Συγκεκριμένα,το 1884 πάρθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας η απόφαση να γίνουν την πρώτη Μάη του 1886 απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στο Σικάγο, το μεγαλύτερο τότε βιομηχανικό κέντρο των ΗΠΑ. Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα «Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο».

Την 1η Μαΐου του 1886, 600.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη την χώρα, και πάνω από 80.000 στο Σικάγο. Αυτό το Σάββατο του 1886, μια εργάσιμη μέρα, οι εργάτες ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης στην πλατεία Haymarket..Στη γύρω περιοχή, είχαν παραταχθεί αστυνομικές δυνάμεις αποτελούμενες από 1350 άτομα, οπλισμένα με οπλοπολυβόλα και περίστροφα.

Ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια χειροβομβίδα εκτοξεύτηκε από την πλευρά των διαδηλωτών εναντίον των ένστολων και σκοτώθηκαν 7 αστυνομικοί. Στην συνέχεια, οι αστυνομικοί άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως. Είναι ακόμα άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων αφού πολλοί τραυματισμένοι κατέληξαν τις επόμενες ημέρες, επίσημα οκτώ νεκροί αστυνομικοί και τέσσερις διαδηλωτές έχουν επαληθευτεί.

Advertisement

Οι εξεγέρσεις εκείνης της μέρας δεν έμειναν στη πόλη του Σικάγο. Στον ελλαδικό χώρο, από το 1888 στη Δράμα που χιλιάδες καπνεργάτες αιτήθηκαν τη μετατροπή του 12ωρου σε 10ωρο εργασίας, ως το 1936, στη Θεσσαλονίκη με τη μεγάλη απεργία και διαδήλωση των καπνεργατών, που πνίγηκε στο αίμα από την δικτατορική κυβέρνηση Μεταξά, με συνολικά δώδεκα νεκρούς, το εργατικό κίνημα έδειξε το χαρακτήρα της συσπείρωσης του και την πάλη του ενάντια στην υποτίμηση της ελευθερίας του.

Επιπλέον, στην Ελλάδα η 1η Μαιου είναι συνδεδεμένη και με τα γεγονότα της Καισαριανής το 1944, όπου 200 Έλληνες πατριώτες (κυρίως αριστεροί και κομμουνιστές) δολοφονήθηκαν από τη ναζιστική γερμανική κατοχή. Αυτή τη κατοχή που κάποιοι «πατριώτες» αναπολούν…

Η αξία αυτής της μέρας είναι ανεκτίμητη. Ίσως είναι δύσκολο να το συνειδητοποιήσουμε αλλά, χάρη στην χρόνια ανυπακοή της εργατικής τάξης προς το κεφάλαιο, είμαστε σήμερα εργαζόμενοι με δικαιώματα, εργαζόμενοι με αξίες, εργαζόμενοι με δικαιώματα στη ζωή και όχι voces rei. ΄Η ,τουλάχιστον, έτσι θα έπρεπε να είμαστε…

133 χρόνια μετά, μέσα στην Ελλάδα και την Ευρώπη της κρίσης, ακόμα κάποιοι κεφαλαιούχοι προσπαθούν να μας εξανδραποδίσουν. Πολλοί εργαζόμενοι ακόμα δουλεύουν 12 και 16 ώρες με μισθούς πείνας, γιατί δεν φτάνουν τα χρήματα στον εργοδότη. Όμως, αυτά τα 133 χρόνια, η τεχνολογία έχει φθάσει στο απώγειό της. Η παραγωγικότητα των εργαζομένων έχει πολλαπλασιαστεί αναλογικά με τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών. 133 χρονιά μετά και στην Ελλάδα έχουν καταργήσει κάθε συλλογική σύμβαση εργασίας μετατρέποντας τους εργαζόμενους και ειδικά τους νέους σε μισθωτούς δουλοπάροικους, να δουλεύουν για 400 ευρώ χωρις να μπορουν να συντηρήσουν τον ίδιο τους τον εαυτό. 133 χρόνια μετά στην Ελλάδα οι εργοδότες πυροβολούν εν ψυχρώ εργάτες, γιατί απαιτούν τα δεδουλευμένα τους. 133 χρόνια μετά,εργαζόμενοι καίγονται στο χώρο εργασίας τους (για παράδειγμα, εργαζόμενοι τράπεζας marfin) ή σκοτώνονται λόγω κακής συντήρησης μηχανημάτων και εξοπλισμών.

Ας μην επιτρέψουμε εμείς την υποβάθμιση των ζωών μας. Τη πρώτη του Μάη, ας μη θυμηθούμε μόνο τη γιορτή της άνοιξης, φτιάχνοντας στεφάνι από λουλούδια. Ας μη θυμηθούμε μόνο να πιούμε παραδοσιακό φρέντο εσπρέσσο με θέα την παραλιακή οδό. Ας τιμήσουμε τους πεσόντες της 1η Μάη του 1886, με σκέψη. Σκέψη για το τί επιθυμούμε από τις ζωές μας. Και αγώνα. Αγώνα για τα δικαιώματά μας. Αγώνα για μας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

Ο Jeremy Corbyn και το Εργατικό Κόμμα της Εξουσίας

Του Γρηγόρη Καραγιαννίδη Το Βρετανικό Εργατικό Κόμμα αποτελεί ένα από τα ιστορικότερα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης μαζί με το γερμανικό SPD. Βέβαια μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο ακολούθησε και αυτό τη σωβινιστική στάση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη, την οποία ακολούθησε -μετά και την Οκτωβριανή Επανάσταση- και η ρήξη εντός της […]

Κάνε εγγραφή