Η Δεξιά Πολυκατοικία: ο ανασχηματισμός, το παρακράτος και οι τάσεις της Νέας Δημοκρατίας

Γίνεται πολύς λόγος το τελευταίο διάστημα για τον επερχόμενο ανασχηματισμό. Kαι όχι φυσικά άδικα καθώς προβάλλεται και διαρρέει σκόπιμα απ’ το Μέγαρο Μαξίμου και έπειτα είτε διαψεύδεται είτε γίνονται δηλώσεις περί παρερμηνείας. Με πολύ απλά λόγια, απλά παίζουν με τα νεύρα μας. Έτσι, ξεδιάντροπα και ξεκάθαρα.

Αλλά το ζήτημα δεν είναι αυτό. Επιτέλους η πολιτική σκηνή ζωντάνεψε ξανά μετά την περίοδο αδράνειας του κορονοϊού. Το ταμπλό ξαναστήθηκε και οι παίκτες κινούν ξανά τα πιόνια τους. Για τα δούμε λοιπόν τα ζητήματα ένα ένα.

Ανασχηματισμός και Σκληρό Ροκ εντός της Νέας Δημοκρατίας

Είτε το πει κανείς ανασχηματισμό είτε “διαρθρωτικές κινήσεις”, όλοι μπορούμε να καταλάβουμε οτί αυτό που εννοείται είναι μια ανανέωση. Το κυβερνητικό σχήμα ύστερα από έναν χρόνο διακυβέρνησης και δύο κρίσεις (προσφυγικό και πανδημία) χρειάζεται σίγουρα ένα επαναζέσταμα.

Αυτό θα ίσχυε σε μια κανονική κυβέρνηση ενός κανονικού κόμματος. Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Το τελευταίο ειδικά μετά την μνημονιακή περίοδο.

Όπως έχω γράψει και σε προηγούμενο άρθρο, το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, ύστερα από την προεδρία Σαμαρά, έχει εξελιχθεί σε έναν ιδιότυπο Δεξιό Συνασπισμό. Τρεις είναι οι κυρίαρχες τάσεις της Νέας Δημοκρατίας: οι Καραμανλικοί (Ριζοσπαστικός Φιλελευθερισμός), οι Μητσοτακικοί (Νεοφιλελευθερισμός- ΠΑΣΟΚικός εκσυγχρονισμός) και οι Σαμαρικοί (Σκληρή Δεξιά-Ακροδεξιά). Κάθε τάση μάχεται, κάνει τις συμμαχίες της, περνάει στην εσωκομματική αντιπολίτευση, διεκδικεί θέσεις και με άλλα λόγια παλεύει για μια καλύτερη θέση στην κομματική ισορροπία δυνάμεων. Ο ανασχηματισμός, λοιπόν είναι σίγουρο ότι θα αναδείξει πολλά, που ο σχηματισμός της κυβέρνησης (λόγω των εκκρεμοτήτων του Έλληνα Επιτρόπου και της Προεδρίας της Δημοκρατίας) δεν μπόρεσε να αποτυπώσει.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρωστάει στον Σαμαρά την εκλογή στην Προεδρία του κόμματος, κάτι που από ότι φαίνεται ξεχνά. Δεν είναι όμως μόνο ότι ξεχνά. Είναι ότι το αγνοεί εκνευριστικά για τον τελευταίο φανερά. Έχοντας καταφέρει κάτι εξαιρετικά σπάνιο και πολιτικά αξιοθαύμαστο, να φτιάξει δηλαδή μια τάση αποτελούμενη από εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, νεοφιλελεύθερους, σκληρούς ευρωπαϊστές και τεχνοκράτες, τόσο ισχυρή που να μην χρειάζεται την εσωκομματική στήριξη των Σαμαρικών. Αυτό φυσικά έγινε σταδιακά με κύριο εργαλείο τις δυνατότητες που δίνει ο πρωθυπουργικός θώκος.

Το γεγονός της επιδεξιότητας Μητσοτάκη στα εσωκομματικά ζητήματα έχει σίγουρα εξοργίσει τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος έχοντας τοποθετηθεί πια στο ράφι αισθάνεται ότι απειλείται η πολιτική του επιρροή, ιδιαίτερα ύστερα από τα γεγονότα στον Έβρο. Βέβαια ακόμα έχει αρκετά μεγάλη ισχύ τόσο εντός του κόμματος όσο, ειδικά, στην κοινοβουλευτική ομάδα, κάτι που του δίνει την δυνατότητα να έχει απαιτήσεις από τον πρωθυπουργό για την σύσταση του Υπουργικού Συμβουλίου.

Με άλλα λόγια το πόσες αλλαγές θα γίνουν και το ποιοι και πόσοι Σαμαρικοί θα μείνουν στο κυβερνητικό σχήμα θα αντικατοπτρίσει την ισορροπία ισχύος εντός του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και το εύρος της ισχύος Σαμαρά στην Πειραιώς. Ταυτόχρονα, δεν είναι καθόλου περίεργο ακόμα και οι φήμες για ανασχηματισμό να υποκινούνται από την Σαμαρική πτέρυγα με κύριο στόχος την πίεση στον Μητσοτάκη και την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη προβολή ισχύος.

Το παρακράτος και ο σάκος με τις σκευωρίες

Η εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ξέθαψε από το γνωστό σακί του παρακράτους και του διεφθαρμένοι συστήματος των βαρόνων και των πολιτικών νταΐδων της ελληνικής πολιτικής, μια μισοειπωμένη υπόθεση, υποτίθεται ως σκάνδαλο. Η συγκεκριμένη εφημερίδα, γνωστών κατευθύνσεων, αναφέρεται σε διαλόγους υψηλόβαθμων στελεχών της Ελληνικής Αστυνομίας περί παρακολούθησης προσώπων μέσα σε μια διαδικασία που, σύμφωνα με τα λεγόμενα της εφημερίδας εμπλέκονται η ΕΥΠ, ο Πάνος Καμμένος και η σύζυγος του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωση του μιλάει για μισές πληροφορίες αναφέροντας μεταξύ άλλων:

Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης – Πάει πολύ η ΝΔ να εγκαλεί τον ΣΥΡΙΖΑ που ανέδειξε το σκάνδαλο.

Η εφημερίδα “Παραπολιτικά” παρουσιάζει σήμερα επιλεκτικά στοιχεία από τη δικογραφία μιας υπόθεσης εξάρθρωσης εγκληματικής οργάνωσης που έφτασε στη δικαιοσύνη χάρη στην αποφασιστικότητα που επέδειξε η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο.

Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η ΕΥΠ προχώρησε την έρευνα σε βάθος και εξάρθρωσε ένα σύστημα, που αν είχε κάποιες πολιτικές διασυνδέσεις, αυτές δεν είχαν καμία σχέση με την Αριστερά. Ήταν ένα παρακράτος που είχε στηθεί από τη Δεξιά με πλοκάμια μέσα στην αστυνομία, ακόμη και σε δικαστικούς.

Advertisement

Ο τότε Πρωθυπουργός μόλις ενημερώθηκε από τον τότε διοικητή της ΕΥΠ, έδωσε σαφή εντολή η έρευνα να πάει μέχρι τέλους, χωρίς να παραβλέψει κανέναν, όσο ψηλά και αν βρίσκεται, και ο φάκελος να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη.

Πράγμα το οποίο και έγινε, για αυτό άλλωστε και υπάρχει σήμερα το εν λόγω υλικό από τη δικογραφία της υπόθεσης, το οποίο όμως αποσπασματικά και διαστρεβλωμένα παρουσιάζει η εφημερίδα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του τόλμησε τότε κάτι που δεν το είχε τολμήσει καμία κυβέρνηση στο παρελθόν. Ακριβώς επειδή δεν είχε δεσμεύσεις και δεν την κρατούσε κανένας.

Πάει πολύ, λοιπόν, σήμερα η εν λόγω εφημερίδα και πολύ περισσότερο η ΝΔ να εγκαλούν αυτούς που ανέδειξαν το σκάνδαλο. Όσο και να το προσπαθούν, είναι αδύνατο να μετατρέψουν το άσπρο σε μαύρο.

Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για ένα ήδη υπάρχον παρακράτος, που φυσικά δεν ελεγχόταν από τον ίδιο. Που κληροδοτήθηκε και υπακούσε σε κέντρα που δεν είχαν καμία σχέση με τον ίδιο. Δεν ξέρω αν από μόνο του είναι φρικιαστικό αυτό ή χρειάζεται παραπάνω ανάλυση. Υποτίθεται βρισκόμαστε σε μια δημοκρατική χώρα όπου το κόμμα της αντιπολίτευσης κατηγορείται για παρακρατικές ενέργειες και τελικά φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι ήδη υπήρχε παρακράτος στην αστυνομία.

Και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, η σαπίλα του πολιτικού μας συστήματος δεν έχει τέλος:

Από την μία, το πόρισμα του ΕΟΠΥΥ που καίει ουσιαστικά τον σύζυγο της Ελ. Ράικου και αποδεικνύει εκ των πραγμάτων ότι τα περί σκευωρίας Novartis είναι αέρας κοπανιστός.

Από την άλλη, οι απαιτήσεις Σαμαρά για τον Τομέα της Δικαιοσύνης με την αξίωση και πρόταση της μεταφοράς της Νίκης Κεραμέως από το Υπουργείο Παιδείας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, έχοντας έντονο χρώμα Novartis, αποδεικνύουν ότι ζούμε σε μια καθόλου κανονική χώρα.

Τέλος, συνδυαστικά με όλα αυτά, το μεγαλύτερο μιντιακό σκάνδαλο της μεταπολιτευτικής ιστορίας της Ελλάδας, η λεγόμενη “λίστα Πέτσα”.

Το τέλος της παρτίδας

Όλα αυτά και ειδικά το πρώτο και το τελευταίο, ώθησαν το γνωστό άγνωστο παρακράτος να ανοίξει το σακί του και να γεννήσει ένα νέο “σκάνδαλο”, που ουσιαστικά απεδείκνυε ένα άλλο σκάνδαλο και ένα άλλο (το ίδιο ουσιαστικά) παρακράτος.

Όπως ακριβώς και με τις “διακοπές Τσίπρα” στο σκάφος της Παναγοπούλου, όπου ο τότε πρωθυπουργός είχε αναφερθεί ξεκάθαρα στην ύπαρξη ενός υποσυστήματος, έτσι και τώρα το δεξιό παρακράτος βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Το φούσκωμα των ΜΜΕ με “λεφτόφυλλα” και το ξετύλιγμα του σκανδάλου Novartis κατέστησαν απροστάτευτο το παλαιό πολιτικό παρασύστημα με αποτέλεσμα να μαγειρέψει κάτι καινούργιο. Κάτι για να μπουκώσει για ένα μικρό χρονικό διάστημα την αγορά ειδήσεων, μέχρι να παραγραφούν η λίστα Πέτσα και η Novartis. Έπειτα θα έρθει ο ανασχηματισμός, τότε που θα έχει ξεδιαλύνει το τοπίο και θα έχουν μοιραστεί τα οφίτσια αναλόγως με την υπάρχουσα ισορροπία ισχύος, για να μονοπωλήσει για λίγο την επικαιρότητα μέχρι την Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης.

Τέλος με τον ανασχηματισμό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ή θα τελειώσει με τον Σαμαρά ή θα τον μισοτελειώσει. Όλα παίζονται στον αριθμό των πιονιών που έχει ο καθένας. Όσο πιο πολλές κινήσεις έχεις τόσο πιο εύκολο είναι το ρουά ματ. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Η οικονομική κρίση της πανδημίας μπορεί να φανερώσει το σκληρό πρόσωπο των νεοφιλελεύθερων, να τραντάξει την Νέα Δημοκρατία και η ακροδεξιά της πτέρυγα να αναδείξει το πατερναλιστικό της προφίλ. Να διεκδικήσει την ευκαιρία. Και μόλις το πετύχει, να κάνει την τελική της κίνηση. Να κλείσει την παρτίδα. Να τελειώσει το παιχνίδι μια για πάντα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

Πετρέλαιο, πανδημία και παγκόσμιες ισορροπίες

Της Χρυσάνθης Καϊλάρη Τους τελευταίους 2 μήνες, η πανδημία CoVid-19 έχει μονοπωλήσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Παρά τις τραγικές καταστάσεις που συνεχίζει να προκαλεί, ακόμα δεν έχει ξεδιπλωθεί όλο το φάσμα των συνεπειών που έχει δρομολογήσει. Παγιδευμένοι – σχεδόν κυριολεκτικά – στην νέα πραγματικότητα, φαίνεται πως για λίγο ξεχάσαμε ότι η […]

Κάνε εγγραφή