Η θέση της γυναίκας στη πολιτική (Ελλάδα, 21ος μ.Χ. αιώνας).

Η ενασχόληση των γυναικών με τη πολιτική ήταν για πολλές δεκαετίες ένα θέμα ελάσσονος σημασίας για την «κλειστόμυαλη» ελληνική κοινωνία του 20ου αιώνα. Μετά από πολλές αγώνες του πρώιμου ελληνικού φεμινιστικού κινήματος και της πολιτικής αριστεράς εκείνης της εποχής (κομμουνιστών), οι γυναίκες της χώρας μας  απέκτησαν δικαίωμα ψήφου το 1930. Η 11η Φλεβάρη 1934 αποτέλεσε την ημερομηνία κατά την οποία οι Ελληνίδες προσήλθαν για πρώτη φορά στις κάλπες με πολλαπλούς ,όμως, περιορισμούς. Προαπαιτούμενα κριτήρια για το δικαίωμα του «εκλέγειν» ήταν η κατοχή τίτλου αποφοίτησης δημοτικού σχολείου και το πέρας της ηλικίας των 30 ετών. Μ ’αυτόν τον τρόπο, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των γυναικών αποκλείονταν από την εκλογική διαδικασία καθώς επρόκειτο για μία κοινωνία που επικρατούσε ο αναλφαβητισμός και η παραδοσιακή αντίληψη για τη θέση της γυναίκας, βασισμένη σε μεσαιωνικές θεωρήσεις.

 Η «αναταραχή» που προκάλεσε στη κοινωνία αυτό το ρεύμα εκδημοκρατισμού ως προς το σύνολό της, όπως είναι λογικό συνοδεύτηκε και από κακεντρεχή σχόλια και ενστάσεις (δυστυχώς ακόμα και από τις ίδιες τις γυναίκες). Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι δηλώσεις της γνωστής ηθοποιού Μαρίκας Κοτοπούλη, η οποία είχε επισημάνει πως «ψήφο θέλουν μόνο όσες είναι άσχημες και όσες αποφεύγουν να κάνουν παιδιά»

Σε αντίθεση με τη Φινλανδία το 1906, τη Νορβηγία το 1917, τη Γερμανία το 1919, τη Βρετανία το 1928 και τη Γαλλία το 1945, δόθηκε δικαίωμα ψήφου σε όλες τις ενήλικες γυναίκες το 1952. Κανονικά οι γυναίκες συμμετείχαν για πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές στις  19 Φεβρουαρίου του 1956. Στις εκλογές αυτές  η Λίνα Τσαλδάρη της ΕΡΕ και η Βάσω Θανασέκου της «Δημοκρατικής Ένωσης» κατάφεραν να εκλεγούν στη Βουλή. Η κυβέρνηση Καραμανλή κατόρθωσε ένα ιδιαίτερα σημαντικό βήμα προς την ολοκλήρωση του έργου της ισοτιμίας των δύο φύλων.

Το 1975, αποτέλεσε χρονιά «ορόσημο» για το φεμινιστικό κίνημα. Στο Σύνταγμα του 1975 καθιερώθηκε η αρχή της ισότητας των δυο φύλων. Στο πολιτικό σκηνικό, έξι χρόνια αργότερα  η ελληνική κυβέρνηση πετυχαίνει κάτι σπουδαίο. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, επικεφαλής του Πανελλήνιου Σοσιαλιαλιστικου Κινήματος διορίζει στο υπουργικό του συμβούλιο πέντε γυναίκες, αναδεικνύοντας το ενδιαφέρον και τη δυναμική των θηλυκών στα ζητήματα της πολιτικής.

Σ ’ένα κλίμα ενδυνάμωσης του ρόλου της γυναίκας, οι μάχες που κατακτήθηκαν μέσα σ ’έναν αιώνα ήταν σπουδαίες. Οι γυναίκες που δεν είχαν καμία φωνή μέσα στη «γενέτειρα» της Δημοκρατίας, έγιναν ισχυρές και διεκδικούν πλέον θέσεις που φάνταζαν αδιανόητες για ορισμένους ανθρώπους με «ανατολίτικες»-παλαιολιθικές απόψεις. Στις αρχές του 21ου αιώνα, η Βάσω Παπανδρέου (υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης) πρότεινε νομοθετική ρύθμιση, με την οποία θεσπίστηκε ποσόστωση 33,3% υπέρ των γυναικών που συμμετείχαν στις νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές του 2002. Το 33.3%, ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στο υπουργικό συμβούλιο του οποίου συμμετείχαν 15 γυναίκες, μετέτρεψε σε 40% λίγο πριν το τέλος της θητείας του.

Και τώρα; Έτος 2019. Σε μία κοινωνία που πάλεψε σκληρά για τον αποσχισμό των ανισοτήτων από τα σπάργανά της, ο νέος πρωθυπουργός της χώρας μας, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ήρθε για να ανατρέψει το ανανεωτικό ρεύμα της προόδου που επικρατούσε. Στο υπουργικό συμβούλιο της νεοφιλελεύθερης και αμιγώς δεξιάς κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας συμμετέχουν μόλις πέντε γυναίκες. Ο αριθμός αυτός αποτελεί ντροπή για μία χώρα που κινείται βάσει «δυτικών προτύπων» σε θέματα ελευθερίας και ισότητας και «γυρίζει» τη χώρα 40 χρόνια πισω,στη δεκαετία του 1980…

Advertisement

Ο κ.Μητσοτάκης,δυστυχώς,δε δύναται να αντιληφθεί το σφάλματα της εν λόγω κίνησής του. Σε πρόσφατη συνέντευξη του στο BBC World News και τη δημοσιογράφο Zeinab Badawi, όταν ερωτήθη για ποιόν λόγο σε ένα υπουργικό συμβούλιο με πενηνταένα μέλη, διόρισε μόλις πέντε γυναίκες, η απάντηση του ήταν η εξής: «Δυστυχώς δεν είχαμε τόσες γυναίκες που να ενδιαφέρονται για τη πολιτική».

“Are you serious?”,η απάντηση της δημοσιογράφου. Δε χωράει κανενός άλλου είδους απάντηση μπροστά στις πατριαρχικές αντιλήψεις που προβάλλει απροκάλυπτα ο πρωθυπουργός ενός κράτους που υποτίθεται ανήκει στον χώρο της προόδου και όχι στον χάρτη των τριτοκοσμικών χωρών.

Ευτυχώς, η απάντηση της δημοσιογράφου δεν ήταν το μόνο «χτύπημα» έναντι αυτής της άκρα συντηρητικής συμπεριφοράς. Η Liberation που αποκάλεσε τον Μητσοτάκη Petit Kouli, κάνοντας λόγο για fake news που δημοσίευε η κυβέρνηση. Επίσης, η γερμανική εφημερίδα Die Zeit που αποκάλεσε τον Μητσοτάκη «έναν μη χαρισματικό πρώην τραπεζικό και γόνο δυναστείας». Επιπλέον, η ισραηλινή Haaretz  μιλά για θύλακες ακροδεξιών και αντισημιτών στη νέα κυβέρνηση. Τέλος, ο συντάκτης του Economist Jeremy Cliffe σε ανάρτηση του στο twitter αναφέρει: «Η ανδροκρατούμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη θα έπρεπε να είναι προειδοποιητικό σημάδι γι’ αυτούς που πιστεύουν ότι η Ελλάδα άλλαξε. Προέρχεται από το παλιό, διεφθαρμένο πατριαρχικό ελληνικό κατεστημένο και είχε υποσχεθεί ότι θα ξεφύγει από αυτό. Αλλά τελικά απέτυχε σε αυτή τη δοκιμασία ολοκληρωτικά».

Αντίθετα στις προσπάθειες της κυβέρνησης να υποβαθμίσει τον ρόλο της γυναίκας και να επιβάλλει στην συνείδηση των πολιτών το στερεότυπο της «πλύστρας, νοικοκυράς, που παρκάρει χάλια», οι επιτυχίες γένους…θυληκού συνεχίζονται και επεκτείνονται! Σήμερα, η Μαρίνα Κωνσταντίνου έγινε η πρώτη γυναίκα αρχηγός της σχολής Ικάρων. Η κοπέλα αυτή απέδειξε την αξία του να παλεύεις για αυτό που αγαπάς και μας κάνει περήφανους!

Μήπως σας πόνεσε, κ. Μητσοτάκη;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

Ελλάδα και Τουρκία, δείτε τι κάνατε!

45 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την αρχή της κυπριακής τραγωδίας. Από την ημέρα που εκδηλώθηκε το πραξικόπημα εναντίον του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Κύπρο, και την εγκαθίδρυση κυβερνήσεως ανδρεικέλων της ελληνικής χούντας με επικεφαλής τον ακροδεξιό δημοσιογράφο Νίκο Σαμψών. Μίας τραγωδίας που ολοκληρώθηκε μέχρι τον Αύγουστο του 1974, φέρνοντας την τουρκική […]

Κάνε εγγραφή