Η θετική αύρα από το Ντολμά Μπαχτσέ & η ανάγκη για Νέα Εθνική Γραμμή στα Ελληνοτουρκικά

Στις 25 Ιανουαρίου 2021 Ελλάδα & Τουρκία/Τουρκία & Ελλάδα εκκίνησαν τον 61ο Γύρο Διερευνητικών Επαφών στην İstanbul (Κωνσταντινούπολη). Μετά το πέρας αυτών δεν υπήρξαν ‘‘διαρροές’’ επίσημου χαρακτήρα για το τι συζητήθηκε, αυτό ήταν εξαιρετικά θετικό. Διότι οι διαρροές είναι σίγουρη οδός για καταστροφή των συνομιλιών. Άλλα θετικά στοιχεία ήταν η τοποθεσία που επέλεξε ο Πρόεδρος Ερντοάν για την διεξαγωγή των επαφών, αυτή ήταν το Σουλτανικό Ανάκτορο Ντολμά Μπαχτσέ. Επίσης στις συζητήσεις με πρωτοβουλία του Προέδρου Ερντοάν συμμετείχε και ο Εκπρόσωπος της Τουρκικής Προεδρίας Ιμπραχίμ Καλίν. Υπάρχει λοιπόν προσπάθεια να δημιουργηθεί μία θετική κατάσταση που θα οδηγήσει σε θετικό αποτέλεσμα.

Κάποτε, το 1930 μόλις 8 χρόνια μετά τα γεγονότα της Μ. Ασίας οι Ελευθέριος Βενιζέλος & Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ/Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ & Ελευθέριος Βενιζέλος σύνηψαν την 30η Οκτωβρίου 1930 το περίφημο Ελληνοτουρκικό Σύμφωνο Φιλίας, Ουδετερότητας, Συνδιαλλαγής & Διαιτησίας, το οποίο θα διάνοιγε την θετικότερη περίοδο διμερών σχέσεων των δύο χωρών μέχρι το 1954. Την 17η Ιουνίου του 1930 σε μία ιστορική συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων ο Ελευθέριος Βενιζέλος θα αναφέρει μεταξύ άλλων τα παρακάτω:

  • «Έχομεν ακόμη, Τούρκοι και Έλληνες, υπέρτατον συμφέρον να γνωρίζουν εκείνοι οι οποίοι μπορεί να ευρεθούν μίαν ημέραν εις αντίθετον προς το έτερον των δύο Κρατών ότι δεν δύνανται να υπολογίσουν εις εκμετάλλευσιν της άλλοτε μεταξύ αυτών εχθρότητος. Τούτο είναι μέγα πολιτικόν συμφέρον και διά τα δύο Κράτη. Ευτυχώς οι ηγέται της σημερινής Τουρκίας έχουν σαφέστατην αντίληψιν ότι η παγίωσις της φιλίας των δύο Εθνών εξυπηρετεί άριστα τα συμφέροντα αμφότερων. Είμαι βέβαιος ότι την πεποίθησιν την οποίαν επί του σημείου τούτου έχομεν ημείς εδώ συμμερίζονται απολύτως και οι κυβερνήται της Τουρκίας. Και δια τούτο, κύριοι ζητώ από την Βουλήν την κύρωσιν του υποβαλλομένου νομοσχεδίου, την επιψήφισιν αυτού, δια του οποίου κυρούται η τελευταίως υπογραφείσα εν Αγκύρα σύμβασις. Ζητώ τούτο με την πεποίθησιν ότι η συμφωνία αυτή δεν αποτελεί το τέρμα των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία αλλά αποτελεί, αντιθέτως, ως είπον προ ολίγου, την αρχήν μιας νέας ιστορικής περιόδου δια τας σχέσεις των δύο Κρατών και διά την εξασφάλισιν και ευημερίαν της Εγγύς Ανατολής».

Αρκετά χρόνια μετά την περίοδο 1930-1954, Ελλάδα & Τουρκία/Τουρκία & Ελλάδα θα έχουν μία ακόμα ουσιαστική θετική περίοδο διμερών σχέσεων αυτή του 1999-2004. Σ’ εκείνη την περίοδο υπήρξε η η εξαιρετικά ωφέλιμη & πολυδιάστατη Συμφωνία των δύο χωρών του 2003, που είχε δομήσει ο Κωνσταντίνος Σημίτης με τον Γιώργο Παπανδρέου & τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντοάν. Μία Συμφωνία που επέλυε σχεδόν όλα τα διμερή ζητήματα, δυστυχώς δεν κυρώθηκε, δυστυχώς και η μετέπειτα κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή παρέπεμψε ‘‘στις καλένδες’’ την συγκεκριμένη Συμφωνία.

Με βάση την συγκεκριμένη εκκίνηση των νέων Διερευνητικών Επαφών & αυτές τις ‘‘ιστορικές αποσκευές’’, με βάση τον στόχο για εμβάθυνση των διμερών σχέσεων με τον μεγαλύτερο & ισχυρότερο γείτονα μας, ήρθε η ώρα η Ελλάδα να χαράξει μία Νέα ρεαλιστικού & θετικής ατζέντας χαρακτήρα Εθνική Γραμμή για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Σε ένα λοιπόν Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών υπό την Πρόεδρο της Δημοκρατίας μας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, θα πρέπει να δομηθεί Νέα Εθνική Γραμμή με τους κάτωθι πυλώνες:

Πρώτος πυλώνας, οφείλουμε να καταγράψουμε το όραμα μας για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων, το οποίο δεν μπορεί να είναι παρά η ουσιαστική εμβάθυνση των διμερών μας σχέσεων, για τον γράφοντα η σφυρηλάτηση μίας ισχυρής συμμαχίας με την Τουρκία πάνω σε Συμμαχική Συνθήκη που θα προάγει την συνεννόηση – την συνεργασία – την συνανάπτυξη.

Δεύτερος πυλώνας, οφείλουμε να πλαισιώσουμε την τοποθέτηση της χώρας μας όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά με το στοιχείο του ρεαλισμού – του πραγματισμού. Εν ολίγοις, οφείλουμε για παράδειγμα όσον αφορά το Αιγαίο να αποβάλλουμε το φαντασιακό δόγμα της ‘‘μίας & μόνης διαφοράς’’, να δούμε την πραγματικότητα ως έχει και να αναφέρουμε την ύπαρξη των βασικών και παρεπόμενων των βασικών διαφορών. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να υποστηριχθεί, ότι οι δύο χώρες μετρούν ενδεικτικά τις παρακάτω βασικές διαφορές άλλως τα παρακάτω βασικά διμερή ζητήματα:

  1. Ζήτημα οριοθέτησης Αιγιαλίτιδας Ζώνης.
  2. Ζήτημα οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας.
  3. Ζήτημα οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.
  4. Ζήτημα των ορίων του Εθνικού Εναερίου Χώρου της Ελλάδας.
  5. Ζήτημα της αμοιβαίας αποστρατικοποίησης νησιών Ανατολικού Αιγαίου & Μικράς Ασίας.
  6. Ζήτημα των Ιμίων/Καρντάκ.

Επίσης, στην βάση των κύριων ζητημάτων προκύπτουν άλλα δύο παρεπόμενα:

  1. Ζήτημα Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας.
  2. Ζήτημα Επιχειρησιακού Ελέγχου του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.

Τρίτος πυλώνας, θα επιδιώκουμε την επίλυση των όποιων διαφορών μας στην βάση Αμοιβαίων & Κοινά Επωφελών Συμβιβασμών, αυτό θα ενσαρκώνεται είτε με χρήση διπλωματικών μεθόδων είτε με χρήση νομικών μεθόδων. Η ‘‘οδός’’ του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης δεν θα πρέπει να φοβίζει, θα πρέπει με οργανωμένο τρόπο να χρησιμοποιηθεί όπου υφίσταται ανάγκη. Εν ολίγοις, η Χάγη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επίλυση πολλών διαφορών.

Τέταρτος πυλώνας, αταλάντευτα η Ελλάδα για μία ακόμη φορά πρέπει να τονίσει την στιβαρή υποστήριξη της στην προοπτική ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μία Τουρκία που θα έχει εφαρμόσει τα δέοντα για την ένταξη της και εν τέλει θα έχει ενταχθεί στην ευρωπαϊκή οικογένεια είναι προς το ζωτικό συμφέρον της Ελλάδας. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα πρέπει να προωθήσει την πρόταση για μία νέα Οραματικού Χαρακτήρα Χάρτα για την πορεία των Ευρωτουρκικών Σχέσεων με τα εξής στοιχεία:

  1. (Α):Προώθηση προετοιμασίας & σύγκληση Διάσκεψης Κορυφής ΕΕ – Τουρκίας με στόχο ένα πρώτο βήμα προετοιμασίας για Διάσκεψη όλων των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου.
  2. (Β):Προώθηση προετοιμασίας & σύγκληση Διάσκεψης όλων των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου. Σκοπός των άνωθεν, η από κοινού μέσω διπλωματικών & δικαστικών εργαλείων Οριοθέτηση των Θαλασσίων Ζωνών.
  3. (Γ):Αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ & Τουρκίας.
  4. (Δ):Πλαίσιο κανόνων με στόχευση την απελευθέρωση του πλαισίου θεωρήσεων για την είσοδο πολιτών της Τουρκίας.
  5. (Ε):Μία νέα ρηξικέλευθη Συμφωνία ΕΕ & Τουρκίας για το Προσφυγικό & το Μεταναστευτικό Ζήτημα.
  6. (ΣΤ):Στήριξη της τουρκικής οικονομίας με κανόνες.
  7. (Ζ):Πρόσδεση της Τουρκίας στην Αμυντική Πολιτική της ΕΕ και ειδικότερα στην επονομαζόμενη PESCO (Permanent Structured Cooperation, Μόνιμη Διαρθρωμένη Συνεργασία)

Το μέλλον δεν βρίσκεται σε κυρώσεις, σε κούρσες εξοπλισμών αλλά στην ειρηνική – αρμονική – αμοιβαία & κοινά επωφελή συμβίωση.

Ας σκεφτούμε έξω από τα τετριμμένα, ας ατενίσουμε το μέλλον με δημιουργικό τρόπο και τότε θα δούμε να διανοίγεται εμπρός μας μονοπάτι ισχυρής & ουσιαστικής προόδου.

Advertisement

Πηγές-Βιβλιογραφία:

Συμπεράσματα της Προεδρίας (10η & 11η Δεκεμβρίου 1999) του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ελσίνκι.

Ηρακλείδης, Α. (2007). Άσπονδοι Γείτονες: Ελλάδα και Τουρκία: Η διένεξη του Αιγαίου. Αθήνα: Ι. Σιδέρης.

Ηρακλείδης, Α. (2011). Ανάλυση και επίλυση συγκρούσεων: μία εισαγωγή. Αθήνα: Ι. Σιδέρης.

Ιωακειμίδης, Π. (2020, Σεπτέμβριος, 02). Ανάλυση : Έφτασε η ώρα για ένα νέο «Ελσίνκι»; Το Βήμα. Ανακτήθηκε 4 Δεκεμβρίου 2020 από https://www.tovima.gr/2020/09/02/opinions/ilthe-i-ora-gia-ena-neo-elsinki/.

Ιωάννου, Κρ. & Στρατή, Α. (2013). Δίκαιο της Θάλασσας. (4η εκδ.). Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη.

Ραυτόπουλος, Ε. (2014). Διαδρομή, θεωρία και γλώσσα του διεθνούς δικαίου: «Αντικειμενισμός» ή Διεθνές Κοινό Συμφέρον. Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη.

Ραυτόπουλος, Ε. (2014). Διεθνείς διαπραγματεύσεις: Θεωρία και Τεχνική Οικοδόμησης Διεθνούς Κοινού Συμφέροντος. Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη.

Ρούκουνας, Ε. (2015). Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο. (2η εκδ.). Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη.

Σβολόπουλος, Κ. (2008). Η Ελληνική Εξωτερική Πολιτική: 1900-1945. (Τόμος Α΄). (15η εκδ.). Αθήνα: Εστία.

Σισιλιάνος, Λ.-Α. & Παζαρτζή, Φ. & Κυριακόπουλος, Γ. & Γιόκαρης, Α. & Γαβουνέλη, Μ. (2012). Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο: Κείμενα & Πρακτική. Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη.Τούντα – Φεργάδη, Α. (2005). Θέματα Ελληνικής Διπλωματικής Ιστορίας: 1912-1941. Αθήνα: Ι. Σιδέρης.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

29 Χρόνια από την Υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ

Κοντεύουν 30 χρόνια από την επέτειο υπογραφής της Συνθήκης του Μάαστριχτ, ας ‘‘κάνουμε μία βουτιά στο παρελθόν’’ και ας δούμε πολύ συνοπτικά την Συνθήκη του Μάαστριχτ. Το έτος 1961 ο Γάλλος Πρόεδρος De Gaulle θα προτείνει το σχέδιο Fouchet , σε αντίθεση με το Σχέδιο του Pleven, σκιαγραφούσε την δημιουργία […]

Κάνε εγγραφή