Νέοι δρόμοι στη Μέση Ανατολή;

Στις 13 Αυγούστου 2020, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ συμφώνησαν να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους, φυσικά υπό το βλέμμα των ΗΠΑ, αλλά και του Αραβικού κόσμου. Πολλοί ήταν όσοι μίλησαν περί «ιστορικής συμφωνίας», «καταπληκτικής διπλωματικής νίκης», ή ακόμα πρότειναν τον Τραμπ για το Νόμπελ Ειρήνης, όπως ο ίδιος ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου των ΗΠΑ, Robert O’Brien. Σε μια δυσλειτουργική Μέση Ανατολή, όμως, τέτοιες εκφράσεις συχνά αποτελούν ευχολόγιο περισσότερο, παρά πραγματικότητα.

Επιστρέφοντας στα γεγονότα, εάν όντως μια συνθήκη υπογραφεί, τότε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα γίνουν η τρίτη αραβική χώρα συνολικά (μετά την Αίγυπτο το 1979 και την Ιορδανία το 1994) και η πρώτη χώρα του Περσικού Κόλπου που θα εξομαλύνει επίσημα την σχέση της με το Ισραήλ. Ας σημειωθεί εδώ ότι οι δύο προηγούμενες συμφωνίες ανάμεσα σε χώρες του αραβικού κόσμου και το Ισραήλ άντεξαν στην πάροδο του χρόνου, όχι όμως και οι αρχηγοί των κρατών που τις υπέγραψαν, με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Ανουάρ Σαντάτ να δολοφονείται το 1981 και τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Γιτζάκ Ραμπίν το 1995.

Το κλειδί στις συζητήσεις ανάμεσα σε Ισραήλ, ΗΑΕ, αλλά και ΗΠΑ είναι η υπόσχεση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου να «αναβάλει» την προσάρτηση των παλαιστινιακών εδαφών στην Δυτική Όχθη. Στην πράξη, κοινά ενδιαφέροντα έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια ανάμεσα στο Ισραήλ και στα κράτη του Περσικού Κόλπου για τρεις κυρίως λόγους: την ανάδειξη του Ιράν, την εξάντληση από τις μακροχρόνιες διαμάχες για το Παλαιστινιακό Ζήτημα και την επιθυμία προσέγγισης με τις ΗΠΑ.

Για το Ισραήλ και τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, η εξομάλυνση ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Τα περιστατικά του COVID-19 αυξάνονται ξανά, η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση με ρεκόρ ανεργίας και ο ίδιος δικάζεται με κατηγορίες για δωροδοκία, απάτη και παραβίαση εμπιστοσύνης. Οι επανειλημμένες υποσχέσεις που είχε δώσει στο λαό του και στη δεξιά πτέρυγα του κόμματός του για προσάρτηση των εδαφών της Δυτικής Όχθης την 1η Ιουλίου 2020, αποδείχθηκαν ανεδαφικές και ο ίδιος απροετοίμαστος. Η υπόσχεση που έδωσε, λοιπόν, μπροστά στην εξομάλυνση των σχέσεων του με τα ΗΕΑ, για αναβολή των προσαρτήσεων, τον έβγαλε από τη δύσκολη θέση, ενώ παράλληλα μπορεί να παρουσιαστεί και ως διπλωματική επιτυχία.

Για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η προσέγγιση με το Ισραήλ ανοίγει τις πόρτες για την απόκτηση στρατιωτικού εξοπλισμού που οι ΗΠΑ θα έδιναν μόνο σε αραβική χώρα φιλικά προσκείμενη στο Ισραήλ. Είναι κοινά αποδεκτό πως ο δρόμος για την εύνοια της Ουάσιγκτον περνά από την Ιερουσαλήμ. Ακόμη, είναι καλή ευκαιρία για τα ΗΑΕ να ανεξαρτητοποιήσουν την εξωτερική τους πολιτική, απομακρυνόμενα από την Σαουδική Αραβία και τα πυρά που αυτή έχει δεχτεί για τον χειρισμό της κατάστασης στη Υεμένη και τη δολοφονία του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι, ανάμεσα σε άλλα. Σε ό,τι αφορά την εχθρότητα που μπορεί να αντιμετωπίσει από τα υπόλοιπα αραβικά κράτη, μπορεί πάντα να παρουσιάσει και αυτή ως δική της επιτυχία την αναβολή της προσάρτησης των Παλαιστινιακών εδαφών από το Ισραήλ.

Για την κυβέρνηση Τραμπ, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα στο εσωτερικό με την κακή διαχείριση της πανδημίας του COVID-19, τα περιστατικά ακραίας αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας, αλλά και τις όλο και πιο αρνητικές προβλέψεις για τις εκλογές του Νοέμβρη, οι συνομιλίες ανάμεσα σε Ισραήλ και ΗΑΕ μπορούν να φανούν ως σανίδα σωτηρίας. Πιο συγκεκριμένα, μια συμφωνία ανάμεσα σε Ισραήλ και ΗΑΕ μεγαλώνει την συμμαχία ενάντια στο Ιράν, ενώ αυξάνει και την αντίστοιχη υπέρ του Ισραήλ. Αυτό σημαίνει θετικά νέα και για τις επερχόμενες εκλογές, κυρίως λόγω της μεγάλης εκλογικής βάσης που αποτελούν οι Ευαγγελιστές Αμερικανοί (90-100 εκατομμύρια από τα συνολικά 328 εκατομμύρια πληθυσμού των ΗΠΑ). Οι Ευαγγελιστές είναι οι ισχυρότεροι υποστηρικτές του κράτους του Ισραήλ και της πολιτικής της προσάρτησης των Παλαιστινιακών εδαφών, καθώς σύμφωνα με την δική τους ερμηνεία της Βίβλου, η επιστροφή των Εβραίων στους ιερούς τόπους είναι προϋπόθεση για την επιστροφή του Ιησού και την Δευτέρα Παρουσία (γνωστό και ως «Χριστιανικός Σιωνισμός»). Αυτά θα συμβούν όταν μετά την προσάρτηση των εδαφών, το Ιράν, η Ρωσία, η Αιθιοπία, η Λιβύη, η Τουρκία, αλλά και άλλα έθνη θα εισβάλλουν στο Ισραήλ (Μάχη του Αρμαγεδδώνα). Οι Ευαγγελιστές αποτελούν τετραπλάσια δύναμη από το σύνολο της παγκόσμιας εβραϊκής κοινότητας, ενώ ασκούν τεράστια επιρροή στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Σε αυτούς ανήκουν και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μάικ Πενς και ο γραμματέας του κράτους Μάικ Πομπέο, με την σημαντική πίεση των οποίων πραγματοποιήθηκε η δολοφονική επίθεση εναντίον του Ιρανού στρατιωτικού αρχηγού Κασέμ Σολεϊμανί , τον Ιανουάριο του 2020.

Advertisement

Ο μεγάλος χαμένος της υπόθεσης είναι για άλλη μια φορά ο λαός της Παλαιστίνης. Τα τελευταία χρόνια είναι πρόδηλη η πρόθεση αλλαγής της πολιτικής των αραβικών χωρών μακριά από το Παλαιστινιακό Ζήτημα, με κύριο γνώμονα πλέον τα δικά τους συμφέροντα.

Αναφορές

Vox. (12, 2 2020). How a Bible prophecy shapes Trump’s foreign policy. Ανάκτηση από https://www.youtube.com/watchv=dmWL0I3oytw&list=WL&index=103&t=s

https://carnegieendowment.org/2020/08/13/in-trumpian-times-israel-and-gulf-state-find-common-ground-pub-82486

https://carnegieendowment.org/2020/08/19/israel-and-uae-s-accord-is-big-win-but-don-t-overplay-it-pub-82550

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

3η Σεπτεμβρίου: το αποκορύφωμα της διαμόρφωσης της προοδευτικής ιδεολογίας

Η λαϊκιστική σύγκρουση λαού και ελίτ, λαού και κατεστημένου, δημιουργεί μια συνθήκη διαρκούς αγώνα. Είναι ουσιαστικά η πάλη του λαού/έθνους για την αναγνώριση της κυριαρχίας του. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την διαρκή αλλαγή των υφιστάμενων θεσμών αλλά και την προοδευτική μεταβολή της πολιτικής κουλτούρας κατά τις εκάστοτε […]

Κάνε εγγραφή