Τα πάθη ενός μακεδονομάχου

Θα πήγαινα στα Διαβατά να φάω κανένα χοιρινό σουβλάκι (που λατρεύω) και να πιω καμιά μπύρα (που λατρεύω), αλλά το Υπουργείο Παιδείας συνιστά ότι η επαφή με ΦΑΣΙΣΤΕΣ βλάπτει σοβαρά την υγεία.

Και σκέφτομαι, είναι Κυριακή μεσημέρι, ο καιρός είναι εξαιρετικός για Νοέμβρη.
Ένας άνθρωπος θα μπορούσε να πάρει την οικογένειά του/την παρέα του/την-τον σύντροφό του και να πάνε μια εκδρομή στα τόσα όμορφα μέρη της Θεσσαλονίκης. Θα μπορούσε να πάει στη Νέα Παραλία, στο περιαστικό δάσος Σέιχ Σου, στο Φράγμα της Θέρμης, στις λίμνες Κορώνεια και Βόλβη και τους υγροβιότοπους κ.ο.κ.
Θα μπορούσαν να πάνε για φαγητό στις εξαιρετικές ταβέρνες του νομού (και αρκετές με πολύ καλές τιμές).
Ωστόσο, ο άνθρωπος αυτός, επιλέγει την όμορφη αυτή Κυριακή να πάει να “τους δείξει τους λαθρο”. Φορτώνει στο αυτοκίνητο (το οποίο μπορεί να έχει και βουλγαρικες πινακίδες) τη γυναίκα, τα κουτσούβελα, φίλους συνΑιλινες και χωρίς να φοράει ζώνη ασφαλείας (“αυτά είναι για τους πουστηδες, εμενα με προστατεύει η μπαναγία”) ξεκινάει για τα Διαβατά. Φτάνει δίπλα στη δομή, κόβει ταχύτητα και περιεργάζεται τη δομή και τους ανθρώπους. Θα δει παιδιά να παίζουν ανέμελα, αφού δεν γνωρίζουν τι πέρασαν για να φτάσουν στην Ευρώπη. Θα δει ζευγάρια να εκμεταλλεύονται τον καλό καιρό για να αναπληρώσουν τον χαμένο καιρό. Θα δει εργένηδες να φλερτάρουν και να περπατούν καμαρωτοί μέσα ή και έξω από τη δομή. Θα δει φίλους, φίλες, φωνές, κλάματα, νεύρα, λύπες, χαρές, απόγνωση. Θα δει, κοντολογίς, μια κοινωνία ανθρώπων, με άλλη καταγωγή, αλλά με κοινά συναισθήματα, φόβους και ελπίδες με τη δική μας κοινωνία ανθρώπων.
Θα παρκάρει πάνω σε μια ράμπα αναπήρων, γιατί “Ποιος ανάπηρος θα βγει απο το σπίτι του και γιατί να βγει;”
Θα κατεβάσει την οικογένεια και τους φίλους και θα κατευθυνθεί στο “μπάρμπεκιου κατα της λαθρομετανάστευσης”. Θα δει και άλλους σαν αυτόν, κάποιους μπορεί να τους ξέρει από τις Λέσχες Καταδρομών και Εφέδρων, από τα συλλαλητήρια για την Μακονία, από τον Ιερό Λόχο, από όλα αυτά τα μέρη που συχνάζουν άνθρωποι σαν αυτόν.
Θα πληρώσει να παρει 10 σουβλακια, ΧΟΙΡΙΝΑ παρακαλώ, θα πάρει και μια μπύρα και θα αρχίσουν όλοι μαζί να συζητούν σε κακά ελληνικά ότι οι πρόσφυγες παίρνουν 500€ το μήνα (ψέμα), ότι αυτά τα χρήματα τα πληρώνουν οι Αιλινες (ψέμα – τα πληρώνει ο ΟΗΕ) και άλλες ανοησίες που άκουσαν η διάβασαν (όσοι εξ αυτών γνωρίζουν ανάγνωση) απο τον Στέφανο τον Χίο και την ιστοσελίδα ellaniaenanellinisi.blogspot.ha.gr.

Advertisement

Και σκέφτομαι, πόσα προβλήματα πρέπει να έχει ο άνθρωπος αυτός. Τι τον ωθεί μια τόσο όμορφη Κυριακή να μην πάει με τα παιδιά του μια εκδρομή, να μην περάσει ωφέλιμο χρόνο μαζί τους, αλλά να τους μαυρίσει την ψυχή πηγαίνοντάς τους απέναντι από τη δομή και λέγοντάς τους: “τράβα εκεί στα κάγκελα και φάε το σουβλάκι να σε βλέπουν οι λαθρο”.
Πόσο πόνο, απόγνωση και μειωμένη αντιληπτική ικανότητα μπορεί να έχει ένας τέτοιος άνθρωπος;
Να επιλέγει τον ελεύθερό του χρόνο αντί να πάει σε ένα μουσείο, σε ένα όμορφο σημείο της φύσης, σε μια θάλασσα ή ένα βουνό, να πάει να κάνει ό,τι περνάει απο το χέρι του για να δει την απογοήτευση στα μάτια ενός άλλου ανθρώπου. Να πάει να τον βρίσει, να τον κολλήσει στο συρματόπλεγμα, να του ρίξει και καμιά κλωτσιά – με την αστυνομία να κάνει ότι δεν βλέπει, να χουφτώσει και καμία νεαρή προσφυγοπούλα – με την αστυνομία να κάνει ότι δε βλέπει.
Να αισθανθεί πολύς μεσ’ την μικρότητά του.
Και σκέφτομαι, ότι αυτούς τους ανθρώπους, δεν αξίζει να τους μισείς.
Αξίζει να τους λυπάσαι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

Εδώ Πολυτεχνείο ξανά και ξανά από Ελεύθερους Πολιορκημένους...

“Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Ελληνικέ λαέ, το Πολυτεχνείο θα μείνει το προπύργιο και η εστία του αγώνα. Όλος ο λαός να συσπειρώνεται γύρω από τους χώρους του Πολυτεχνείου, να παραμείνει στους δρόμους της Αθήνας και να κατέβει στους δρόμους κάθε μεγάλης πόλης της Ελλάδας. Το Πολυτεχνείο είναι οχυρωμένο με τα […]

Κάνε εγγραφή