La Questione Morale

του Φώτη Κυζάκη

Σε μια θρυλική συζήτηση, το 1981, ο Ενρίκο Μπερλιγκουέρ, για να εξηγήσει το βαρύ πολιτικό κλίμα της Ιταλίας της εποχής του, έθεσε το ηθικοπολιτικό πρόβλημα ως έτσι: Το πρόβλημα της Ιταλικής πολιτικής σκηνής ήταν ότι τα κόμματα, που κυβερνούσαν, είχαν καταλάβει το κράτος. Δεν έφταιγαν οι διεφθαρμένοι πολιτικοί, αλλά η λογική του βολέματος των ημετέρων, της ευνοιοκρατίας και του νεποτισμού, μέσα σε ένα καθεστώς κομματικοποιημένου κράτους. Κάτι τέτοιο συνέβη και στην δική μας περίπτωση, στην ελληνική πραγματικότητα της τελευταίας τετραετίας.

Η κατάληψη του κράτους από τον ΣΥΡΙΖΑ, οδήγησε τελικά στην απόλυτη ταύτιση κράτους και κόμματος, στην συνείδηση των κυβερνώντων. Αυτή η κατάσταση δεν θα μπορούσε παρά να οδηγήσει στην φθορά, καθώς ο έλεγχος της κεντρικής διοίκησης, των δημοσίων υπηρεσιών και της δημόσιας τηλεόρασης, απομόνωσε τελικά το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα αλλά και τον ίδιο τον πρωθυπουργό από την κοινωνία.

Και γιατί δεν κάνανε τίποτα;

Κοιτάξτε, είναι σίγουρο ότι πολλοί γνώριζαν αυτήν την κατάσταση. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, όμως, άλωσης, αυτοί που πραγματικά μπορούσαν να χτυπήσουν το καμπανάκι του κινδύνου βρίσκονταν σε καθεστώς ομηρίας. Είτε είχαν αποκομίσει οφέλη, τα οποία δικαιούνταν από το κόμμα, είτε ήλπιζαν να αποκομίσουν, είτε ακόμα φοβούνταν μην χάσουν ότι είχαν αποκτήσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν έπεσε στον λάκο, που ο ίδιος έσκαβε. Κατάφερε το 2015 να ταυτίσει, μέσα σε ένα κλίμα θρησκευτικής προσέγγισης της πολιτικής, την Αριστερά με κάθε τι καλό, ερμηνεύοντας όμως ταυτόχρονα κάθε τι ως καλό ακριβώς επειδή, για αυτούς, ήταν Αριστερό ή επειδή το έκανε η Αριστερά. Με αυτόν τον τρόπο, το κυβερνών κόμμα έδωσε την ευκαιρία, στον Βελζεβούλ της ελληνικής πολιτικής ζωής, να εμφανιστεί ως η εναλλακτική λύση. Η λύση που απέκοπτε το δημόσιο από το κρατικό και συνάμα από το κόμμα και που στην ουσία θα πει την αλήθεια στους Έλληνες όσο κακή και αν είναι.

Τι πρέπει να γίνει αύριο;

Advertisement

Το κυβερνών κόμμα και ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να ξεφύγουν από το σύνδρομο του Θεού και από την ερμηνεία του κόσμου ως το Καλό και το Κακό. Πρέπει να σύρουν το Κυριάκο Μητσοτάκη σε ένα διαφορετικό παιχνίδι ισχύος και διπολικότητας. Να συσπειρώσουν όλο τον προοδευτικό κόσμο ανοίγοντας την Προοδευτική Συμμαχία, πέρα από τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να συσπειρώσει τα κόμματα της Δεξιάς και του Κέντρου, στον βαθμό που ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να συσπειρώσει στο πρόσωπο του την Κεντροαριστερά και την Αριστερά.

Αυτό είναι το μήνυμα της κάλπης!

Ο λαός καλεί τα κόμματα του προοδευτικού τόξου να συνεργαστούν, γιατί διαφορετικά, η άλλη επιλογή είναι ο νεοφιλελευθερισμός και ο νεοσυντηρητισμός. Καλεί τον προοδευτικό πόλο να βουτήξει ξανά στην κοινωνία, να αφουγκραστεί τα προβλήματα της και να ανέλθει ξανά νικητής.

Αυτή η καταλυτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια ευκαιρία μετασχηματισμού, αναζήτησης ταυτότητας, συναινέσεων, προγραμματικών συγκλίσεων και τελικά επανόδου των προοδευτικών δυνάμεων, σε ένα νέο περιβάλλον πλουραλισμού και μιας νέας πολιτικής, που θα προέρχεται αυτήν την φορά μέσα από την κοινωνία!

Χρειάζεται απλά γερά νεύρα και υπομονή.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Next Post

Ιράν : "πτώση ισλαμικής δημοκρατίας" ή αλλιώς "ελευθερία για την Σοτουντέ"

Της Εμμανουέλας Σουγλή Σε όλη την Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική, είναι εύκολα αντιληπτή η λαϊκή δυσαρέσκεια προς την ισλαμική δημοκρατία. Η τελευταία έχει πλέον εισέλθει σε φάση παρακμής, η οποία ξεκάθαρα εκφράζεται με μαζικές διαδηλώσεις έναντι της φτώχειας και της διαφθοράς. Σε αυτή την μεταιχμιακή πολιτειακή σκηνή, στην […]

Κάνε εγγραφή